پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٢ - بازگشت به سوى حقيقت دين

«الم (بزرگ است خداوندى كه اين كتاب عظيم را، از حروف ساده الفبا به وجود آورده)، آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد و مايه هدايت پرهيزكاران است.»

سپس به اين آيه مى‌رسيم كه مى‌فرمايد:

أُولئِكَ عَلَى‌ هُدىً مِنْ رَّبِّهِمْ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌ [١].

«آنان بر طريق هدايت پروردگارشانند؛ و آنان رستگارانند.»

بنابراين هدايت همان قرآن است و كسى كه ما را از گذر سخنان و انديشه‌هايش و تجسّم قرآن به سوى اين هدايت رهنمون مى‌سازد، امام حسين عليه السلام مى‌باشد. زيرا او قرآن ناطقى بود كه نهضت و جنبشى را برپا ساخت. به همين خاطر او چراغ راه هدايت است. يا به عبارت ديگر، او تفسير و تأويل درستى از قرآنى مى‌باشد كه ما را به رويارويى با طاغوتيان و ستمگران و عدم شرك ورزيدن به خداى متعال امر مى‌نمايد.

سپس او در همان حال كشتى نجات است. زيرا بشريت در معرض فرورفتن در امواج فتنه‌هاست و خطرها او را تهديد مى‌نمايد. بنابراين اگر بشريت خواستار رهايى از اين فتنه‌ها و خطرها مى‌باشد بايد به راه و روش ابا عبداللَّه الحسين بياويزد.

رسالت پيامبران‌

، بازگشت به سوى حقيقت دين‌

از مهمترين وظايف و بزرگترين مسؤوليتهاى پيامبران، بازگرداندن‌