پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨ - ٣- رهبرى ربّانى

را انتخاب نماييم؛ افرادى كه خداوند متعال آنها را در قرآن كريم چنين توصيف مى‌نمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ* إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ‌ [١].

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هركس از شما، از آيين خود بازگردد، (به خدا زيانى نمى‌رساند؛) خداوند جمعيتى را مى‌آورد كه آنها را دوست دارد و آنان (نيز) او را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر كافران سرسخت و نيرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد مى‌كنند، و از سرزنش هيچ ملامتگرى هراسى ندارند. اين، فضل خداست كه به هر كس بخواهد (و شايسته ببيند) مى‌دهد؛ و (فضلِ) خدا وسيع، و خداوند داناست.

سرپرست و ولىِ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده‌اند؛ همانها كه نماز را برپا مى‌دارند، و در حال ركوع، زكات مى‌دهند.»

بدين‌سان بر ما واجب است كه در موضوع رهبرى سهل‌انگارى نكنيم؛ بلكه به دنبال آن جستجو نماييم و آن را براساس راه خدا و بينشهاى سنّت شريف كه در قيام الهى، گواهى دادن به عدل وداد، عدم ترس ازغير خدا و عدم صلح با طاغوتيان خلاصه مى‌گردد، انتخاب كنيم... همانا چنين رهبرى، كليد حلّ مشكلات امّت است؛