پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٠ - چرا امام حسين عليه السلام چراغ راه هدايت است

إِذاً شَطَطاً* هؤُلاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ آلِهَةً لَّوْ لَايَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً* وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْووا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِن رَّحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِن أَمْرِكُم مِرْفَقاً [١].

«آيا گمان كردى اصحاب كهف و رقيم از آيات عجيب ما بودند؟! زمانى را (به خاطر بياور) كه آن جوانان به غار پناه بردند، و گفتند: پروردگارا! ما را از سوى خودت رحمتى عطا كن، و راه نجاتى براى ما فراهم ساز. ما (پرده خواب را) در غار بر گوششان زديم، و سالها در خواب فرورفتند. سپس آنها را برانگيختيم تا بدانيم (و اين امر آشكار گردد كه) كدام يك از آن دو گروه، مدّت خواب خود را بهتر حساب كرده‌اند. ما داستان آنان را به حق براى تو بازگو مى‌كنيم؛ آنها جوانانى بودند كه به پروردگارشان ايمان آوردند، و ما بر هدايتشان افزوديم. و دلهايشان را محكم ساختيم در آن موقع كه قيام كردند وگفتند: پروردگارِ ما، پروردگارِ آسمانها و زمين است؛ هرگز غير او معبودى را نمى‌خواهيم؛ كه اگر چنين كنيم، سخنى به گزاف گفته‌ايم. اين قوم ما هستند كه معبودهايى جز خدا انتخاب كرده‌اند؛ چرا دليل آشكارى (بر اين كار) نمى‌آورند؟! و چه كسى ظالم‌تر است از آن كس كه بر خدا دروغ ببندد؟! و (به آنها گفتيم:) هنگامى كه از آنان و آنچه جز خدا مى‌پرستند كناره‌گيرى كرديد، به غار پناه بريد؛ كه پروردگارتان (سايه) رحمتش را بر شما مى‌گستراند؛ و دراين امر، آرامشى براى شما فراهم مى‌سازد.»

آرى، امام حسين عليه السلام مى‌خواست با اين كار، براى مردم بيان سازد كه داستان او تجسّم بخش داستان اصحاب كهف در تاريخ معاصر است. همانگونه كه اصحاب كهف از درون سيستم ستمگر قيام‌