پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٣ - ١- امام حسين عليه السلام آموزگار دين مبين اسلام
لِسُنَّة اللَّهِ، يَعْمَلُ فِي عِبادِ اللَّهِ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوانِ ثُمَّ لَمْ يُغَيِّرْ بِقَوْلٍ وَلَا فِعْلٍ، كانَ حَقِيقاً عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ» [١]
. «مىدانيد كه رسول اكرم در زندگى خويش فرموده است كه: هركه فرمانروايى ستمگر را ببيند كه حرامهاى خدا را حلال مىشمرد، پيمان خدا را مىشكند، با سنّت رسول خدا مخالفت كرده در ميان بندگان خدا با گناه و تجاوز رفتار مىكند و او با كردار و گفتار خود بر او نشورد، بر خداست كه او را در جايگاه (پست و عذابآور) آن ستمگر در آورد.»
كسانى كه اين حقيقت را از نهضت امام حسين عليه السلام درمىيابند، خود به تنهايى پاسداران جهاد و وارثان جاننثاريها و برپا دارندههاى نهضت آن امام والا مقام مىباشند. و بدينسان مسلمانان هر سال، بلكه هر روز ياد و خاطره عاشورا را زنده نگهمىدارند؛ زيرا مىدانند كه عاشورا انقلابى است پايانناپذير و جزئى است از حكمت و فلسفه زندگانى. ايشان مىدانند كه يك مؤمن هرگز در برابر حكومت طاغوت، هركه و هر كجا باشد، تسليم نخواهد شد؛ بلكه با او به مقاومت و مبارزه بر خواهد خواست و اينكه با يارى جستن از عاشورا و نهضت امام حسين عليه السلام زمينه اين پيكار مقدّس را فراهم مىآورد؛ زيرا امام حسين عليه السلام زينتبخش آسمانها و زمين و چراغ راه مجاهدين است. چنانكه در حديث شريفى از پيامبر اكرم آمده است كه درباره امام حسين عليه السلام در سمت راست عرش الهى چنين نگاشته شده
[١] - بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٣٨٢.