پيشوايان صديقين امام حسين(ع) تجلى حقيقت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٩ - امام حسين عليه السلام نشانه خرد و احساس

به آن بپيوندد.

ما چارچوب فكرى قضيه را فراموش كرده‌ايم. گويا كه امام حسين عليه السلام در روز عاشورا متولّد شده و در همان روز كشته شده است. چرا كه ما از امام حسين عليه السلام چيزى جز حوادث كربلا نمى‌دانيم يا نمى‌خواهيم بدانيم. در حاليكه گوشه گوشه زندگانى امام حسين عليه السلام از آغاز تولّد مباركش در صدر اسلام تا زمان دهشها و جانفشانيهايش در كربلا، همگى عظيم و مهم مى‌باشند. ما هرگز به خودمان زحمت جستجو و خواندن نامه‌ها و خطبه‌هاى آتشين سيّدالشّهدا به معاويه را نمى‌دهيم. همچنين از مطالعه نامه‌هاى پر محتواى او كه ويژه زندگى و صفات علماست، غفلت مى‌ورزيم.

بلكه حتّى براى تدبّر در زيارتهايى كه به خاطر بزرگداشت و شناخت نيكو كاريهاى امام حسين عليه السلام مى‌خوانيم، تلاش و كوشش نمى‌كنيم.

آيا تا به حال كسى به آنچه كه اين زيارتها مى‌خواهند بيان كنند، انديشيده است؟ و چرا گوناگونى را در آنها مى‌بينيم؟ و چرا هر كدام براى زمانى ويژه قرار داده شده است؟

دراين دوران كه ما نياز شديدى به دستگاههاى تبليغاتى پيشرفته و فعّال داريم، متأسّفانه بسيارى از سخنرانان را مى‌بينيم كه به آنچه اين زيارتها- با اين توجّه كه از معصومين آمده‌اند- بيان مى‌كنند، هيچ اهمّيتى نمى‌دهند و از آنها كوچكترين بهره‌اى نمى‌جويند.

مى‌خواهم براى شما بگويم كه من هنگاميكه زيارت مشهور به زيارت عاشورا را مى‌خوانم، عبارتهاى نورانى آن مرا شيفته مى‌سازد.

از جمله اين عبارات: