زندگاني صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٠ - ج- قهرمان ايثار و گذشت

و بخوبى پاكشان ساز. سپس فاطمه برخاست و به پستوى اتاق خويش رفت و دو ركعت نماز گزارد و دست به سوى آسمان بالا برد و عرض كرد:

معبودا و سرورا! اين محمّد است پيامبر تو، و اين على است پسر عموى پيامبر تو، و اينان حسن و حسين دو سبط پيامبر تو هستند، پروردگارا براى ما از آسمان مائده‌اى فروفرست همچنان كه بر بنى اسرائيل فرو فرستادى كه از آن خوردند و بدان ناسپاسى كردند. خداوندا مائده را براى ما فرو فرست كه ما بدان مؤمنيم.

ابن عباس گويد: به خدا سوگند: هنوز دعاى فاطمه عليها السلام به پايان نرسيده بود كه ظرفى از غذا فرود آمد كه طعم و بوى خوش آن كه بهتر از بوى مشك بود به مشام مى‌رسيد. فاطمه ظرف را برداشت و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و على و امام حسن و حسين نهاد، همين كه على‌بن ابيطالب آن ظرف پر از غذا را ديد. پرسيد فاطمه اين غذا را از كجا آوردى؟ زيرا مى‌دانست كه چنين غذايى در خانه نبوده است. پيامبر اكرم فرمود: اى ابوالحسن بخور و نپرس و سپاس خداى را كه مرا نميراند تا از فرزندى مانند مريم دختر عمران برخوردار كرد.

(كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمَحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقاً قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى‌ لَكِ هذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ) [١]

«هرگاه زكريا به محراب عبادت مريم وارد مى‌شد، نزد وى روزى مى‌يافت.

زكريا پرسيد: مريم اين غذا از كجا برايت آمده؟ مريم‌گفت از سوى خدا كه خدا