زندگاني صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩ - بنياد پاك
بنياد پاك
(وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ [١])
«و زمين پاك برون آيد گياهش به اجازه پروردگارش.»
محمّد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله، فرستاده خدا و آخرين پيامبر و سرور تمام پيامآوران الهى، پدر فاطمه زهرا- پيامبرى بزرگ و پدرى گرامى- بود.
خديجه دختر خويلد، ام المومنين و نخستين زن مسلمان و حامى دين اسلام و فداكار در راه تحقّق مكتب و اهداف آن، مادر فاطمه بود.
درميان نياكان پيامبر به شخصى به نام لؤى بن غالب برمىخوريم كه نسب خويلد پدر خديجه بدين گونه به او مىرسد: خويلد پسر اسد، پسر عبدالعزى، پسر قصى بن كلاب، پسر كعب، پسر لؤى، پسر غالب.
خويلد خود از بزرگان قريش و از توانگران مكّه بود. وى سه فرزند داشت به نامهاى عوّام، هاله و خديجه.
اين عوّام پدر زبير بن عوّام و داماد شخصيت بزرگ قريش، يعنى عبدالمطلّب، نياى پيامبر صلى الله عليه و آله بود. از اين رو زبير از دو سوى با فاطمه زهرا
[١] - سوره اعراف، آيه ٥٨.