چون رسول خدا صلى الله عليه و آله به ديدار آنان آمد، حسنين را ديد كه از گرسنگى مى‌لرزيدند، و فاطمه زهرا به شدّت ضعف كرده و ضعف و گرسنگى در امام وفضه نيز به سختى اثر كرده بود. رسول‌خدا با ديدن اين صحنه فرمود: پناه بر خدا، خاندان محمّد از گرسنگى مى‌ميرند، در اين موقع بود كه سوره هل اتى در حق آنان نازل شد و اين آيات چنين است: (يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْماً كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً* وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً* إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُوراً* إِنَّا نَخَافُ مِن رَبِّنَا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً* فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً) [١]

«ايشان به نذرى كه كرده‌اند وفا مى‌كنند و از روزى مى‌ترسند كه شرّ آن فراگير است، و هم به دوستى (خدا) به فقير و اسير و طفل يتيم طعام مى‌دهند، (و مى‌گويند:) ما تنها براى خشنودى خدا به شما طعام مى‌دهيم، و از شما توقع هيچ پاداش و سپاسى نداريم. ما از پروردگارمان مى‌ترسيم در روزى كه از رنج و سختى آن، رخسار خلق درهم و غمگين است. خدا هم آنان را از شرّ و فتنه چنان روزى محفوظ داشت و بديشان روى خندان و دلى شادان عطا فرمود.»

بدين گونه فاطمه زهرا عليها السلام و شوهر و پسران و خدمتگذارش نمونه‌اى شكوهمند در ايثار و گذشت شدند، و خانواده وى به پاس اين گذشت از سوى خداوند نشانى بزرگ دريافت داشتند.

در حديث شريفى كه دانشمندان اسلام آن را از ابن عباسّ روايت كرده‌اند، قسمتهايى از ويژگيها و فضائل زهرا را مى‌خوانيم. در اين حديث‌

[١] - سوره انسان، آيه ٧- ١١.