زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع)
(١)
مقدّمه ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بنيان پاك و ميلاد فرخنده
٩ ص
(٤)
مولود بزرگ
٩ ص
(٥)
ميلاد معجزهآسا
١١ ص
(٦)
جوان خجسته
١٤ ص
(٧)
على عليه السلام در دوران پيامبر
٢٤ ص
(٨)
هجرت
٢٤ ص
(٩)
جنگ بدر
٢٧ ص
(١٠)
جنگ احُد
٢٨ ص
(١١)
جنگ احزاب
٢٩ ص
(١٢)
فتح دژهاى خيبر
٣٤ ص
(١٣)
جنگ حُنين
٣٦ ص
(١٤)
جانشين پيامبر
٣٩ ص
(١٥)
سخنان جاويدان
٤١ ص
(١٦)
بيعت غدير خُم
٤٣ ص
(١٧)
امام على دربرابر دشواريها
٤٩ ص
(١٨)
امام چگونه خواستار حقّ خود شد
٥٥ ص
(١٩)
فاطمه نخستين ياور
٦١ ص
(٢٠)
ياران پيامبر حاميان امام
٦٣ ص
(٢١)
ارزيابى امام از شيخين
٨٣ ص
(٢٢)
خليفه دوّم چگونه كُشته شد؟
٨٨ ص
(٢٣)
توطئه بنى اميّه
٩١ ص
(٢٤)
انقلاب قهرآميز
٩٤ ص
(٢٥)
على عليه السلام و دوران امامت
١٠١ ص
(٢٦)
امام به خلافت برگزيده مىشود
١٠١ ص
(٢٧)
ستيز با دشمنان دين
١٠٦ ص
(٢٨)
جنگ جَمَل
١٠٨ ص
(٢٩)
صفّين فرازى حسّاس
١٢٢ ص
(٣٠)
فضايل امام و دشمنى معاويه
١٢٦ ص
(٣١)
نبرد آغاز مىشود
١٣٥ ص
(٣٢)
نماهايى از جنگ صفين
١٣٧ ص
(٣٣)
مبارزه عمّار بن ياسر
١٣٨ ص
(٣٤)
دفاع با تمام امكانات
١٤٢ ص
(٣٥)
امام نبردها را رهبرى مىكند
١٤٤ ص
(٣٦)
نيرنگ به جاى شجاعت
١٤٧ ص
(٣٧)
ماجراى خوارج
١٥٤ ص
(٣٨)
روزهاى پايانى خلافت امام
١٦٣ ص
(٣٩)
امام در محراب شهادت
١٦٧ ص
(٤٠)
ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان
١٧٣ ص
(٤١)
عشق به خدا برتر از هر پيوند
١٨١ ص
(٤٢)
كرامتهاى امام از زبان پيامبر
١٨٨ ص
(٤٣)
فضايل على از زبان پيامبر
١٩٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص

زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩٥

از يك اعرابى به بهاى يك صد درهم خريد و آن را به يك صد و شصت درهم به ديگرى فروخت و نيز زمانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله را غسل داد و ... در كتابها نقل شده است. همچنين احمد در فضايل، گوشه‌اى از اين روايتها را ذكر كرده است.

جبرئيل در چند موقعيت على عليه السلام را خدمت كرده است. على بن جعه از شعبه از قتادة از ابن جبير از ابن عبّاس درباره سخن خداوند تعالى كه فرموده است: (تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِن كُلِّ أَمْرٍ) [١].

«در شب قدر فرشتگان و روح به اجازه پروردگارشان از هر امر سلامى فرود آيند». روايت كرده‌اند كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله هفت رمضان روزه گرفته بود و على بن ابى‌طالب نيز در اين كار با او همراه بود، در هر شب قدر، جبرئيل فرود مى‌آمد و از جانب پروردگارش بر على سلام و درود مى‌فرستاد.

احمد قصرى از امام حسن عسكرى از پدرانش از حسين بن على عليهم السلام نقل كرده است كه گفت: از جدّ خود رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود:

«در شب اسراء در درون عرش فرشته‌اى را ديدم كه شمشيرى از نور به دست داشت و با آن چنان بازى مى‌كرد كه على بن ابى‌طالب با ذوالفقار بازى مى‌كرد و ملائكه چون به ديدار على بن ابى‌طالب مشتاق مى‌شدند به سيماى اين فرشته مى نگريستند. پس گفتم: پروردگارا! آيا اين برادرم و پسر عمويم على بن ابى‌طالب است؟ خداوند پاسخ داد: اى محمّد اين‌


[١] - سوره قدر، آيه ٤.

زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب عليه السلام، ص: ١٩٦

فرشته‌اى است كه آن را بر هيأت على آفريده‌ام. او مرا در درون عرش عبادت مى‌كند و حسنات و تسبيح و تقديس او تا روز قيامت به حساب على بن ابى‌طالب نگاشته خواهد شد». [١]

در كفاية الطالب از انس نقل شده است كه گفت: رسول خدا فرمود:

«در شب اسراء به فرشته‌اى برخوردم كه بر منبرى از نور نشسته بود و فرشتگان ديگر به گرد او حلقه زده بودند. پرسيدم: اى جبرئيل اين فرشته كيست؟ گفت: نزديكش شو و به او سلام كن. پس به نزديك او درآمدم و بر وى سلام گفتم. ناگهان ديدم كه او برادرم و پسر عمويم، على بن ابى‌طالب است. باز پرسيدم: اى جبرئيل آيا على در رسيدن به آسمان چهارم از من پيشى گرفته است؟ پاسخ داد: نه لكن ملائكه از شدّت عشق خود به على شكوه كردند و خدا هم اين فرشته را از نور شبيه على بيافريد.

پس ملائكه در هر شب و روز جمعه او را هفتصد بار زيارت مى كنند و زبان به تسبيح و تقديس خداوند مى‌گشايند و ثواب آن را به دوستداران على هديه مى‌كنند». [٢]

در مناقب خوارزمى به نقل از عبداللَّه بن مسعود آمده است كه گفت:

رسول خدا فرمود:

«اوّلين كس از آسمانيان كه على بن ابى‌طالب را به برادرى گرفت، اسرافيل و پس از وى ميكائيل و سپس جبرئيل بود. و اوّلين دوستداران او


[١] - عيون اخبار الرضا، ص ٢٧٢.

[٢] - كشف الغمّة، ص ٤٠.