الصحيفة السجادية - آيتى، عبد المحمد - الصفحة ٣٣٠ - نيايش چهل و هفتم دعاى آن حضرت در روز عرفه

كه در زير بار محبت فراوان تو گرانبار شوم. و مرا از دست مهل چونان كسى كه ديگر در او اميد خيرى نبود و تو را با او كارى نباشد و بازگشتنش را فايدتى صورت نبندد. و مرا ميفكن چونان كسى كه از چشم عنايت تو افتاده است و خوارى و شوربختى‌اش فرا گرفته، بل دستم را بگير تا چون افتادگان نيفتم و چون گمگشتگان نهراسم و چون فريب خوردگان نلغزم و در گرداب هلاك شوندگان سرنگون نشوم.

بار خدايا، مرا سلامت عطا كن و از آن بلا كه غلامان و كنيزان خود بدان مبتلا مى‌سازى رهايى بخش و به مقام كسى رسان كه مورد عنايت توست و نعمتش داده‌اى و از او خشنود بوده‌اى و عمرش داده‌اى و ستوده داشته‌اى و ميرانده‌اى و خوشبخت ساخته‌اى.

بار خدايا، طوق گردن من ساز دل بركندن مرا از هر چه حسناتم را بى‌ارج مى‌سازد و بركاتم را از ميان مى‌برد.

بار خدايا، شعار قلب من ساز انزجار از زشتيهاى گناهان و رسواييهاى معاصى را. مرا از كارهاى اخروى كه تو را خشنود مى‌گرداند به كارهاى دنيوى كه جز به مدد تو بدان دست نمى‌يابم مشغول منماى.

خداوندا، بركن از دل من محبت اين جهان سفله را كه راه مرا از دست يافتن به خيراتى كه در نزد توست مى‌بندد و چون خواهم كه به سوى تو آيم سدّ راه من مى‌شود و از تقرب به درگاه تو غافل مى‌گرداند.

اى خداوند، در دل من بياراى تنهايى در شبها و روزها را و مناجات با تو را. مرا عصمتى بخش كه به خشيت تو نزديك گرداند و از ارتكاب محارم دور دارد و از اسارت در چنگال گناهان بزرگ آزاد ساز.

بار خدايا، مرا از آلودگى معصيت و شوخگنى گناهان پاكيزه ساز و جامه عافيت و تندرستى بر من افكن و در حلّه‌اى از نعم گسترده خود بپوشان و احسان و بخشش خود پى در پى نصيب من گردان و به توفيق و