ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٤٥ - ترجمه آيات
ترجمه آيات
اين قرآن كتابى است كه از ناحيه پروردگار جهانيان نازل شده (١٩٢).
و آن را روح الامين نازل كرده (١٩٣).
به قلب تو تا از بيم دهندگان باشى (١٩٤).
به زبان عربى واضح (١٩٥).
و در كتابهاى گذشتگان نيز هست (١٩٦).
آيا براى ايشان همين نشانه كافى نيست كه دانشوران بنى اسرائيل قرآن را مىشناسند؟ (١٩٧).
اگر آن را به بعضى از عجم نازل كرده بوديم (١٩٨).
و آن را براى ايشان مىخواند هرگز بدان ايمان نمىآوردند (١٩٩).
اينچنين انكار را در دل تبهكاران راه مىدهيم (٢٠٠).
كه بدان ايمان نياورند تا عذاب المانگيز را ببينند (٢٠١).
و ناگهانى بر آنها در آيد و بى خبر باشند (٢٠٢).
و گويند آيا مهلتمان دهند؟ (٢٠٣).
پس چرا عذاب ما را بشتاب مىخواهند (٢٠٤).
مگر ندانى كه اگر سالها نعمتشان دهيم (٢٠٥).
آن گاه عذاب موعود به آنها رسد (٢٠٦).
نعمتى كه داشتهاند كارى برايشان نمىسازد (٢٠٧).
هيچ دهكدهاى را هلاك نكرديم مگر آنكه بيمرسان داشتند (٢٠٨).
تا متذكر شوند، و ما هرگز ستمگر نبودهايم (٢٠٩).
قرآن را شياطين نازل نكردهاند (٢١٠).
نه حق ايشان بود و نه مىتوانستند نازل كنند (٢١١).
زيرا آنها از شنيدن وحى بركنارند (٢١٢).