ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٦٣ - رواياتى در ذيل آيات مربوط به امر و تشويق به نكاح، مكاتبه با بندگان و نهى از اكراه كنيزان به زنا كارى
هم روايت شده[١].
[رواياتى در ذيل آيات مربوط به امر و تشويق به نكاح، مكاتبه با بندگان و نهى از اكراه كنيزان به زنا كارى]
و در كافى به سند خود از عبد الرحمن بن ابى عبد اللَّه روايت كرده كه گفت: از آن جناب پرسيدم: منظور از (غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ) كيست؟ فرمود: احمق و اشخاص تحت ولايت غير، كه زن نمىخواهند[٢].
و در همان كتاب به سند خود از محمد بن جعفر از پدرش از آبائش (ع) روايت كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: هر كس از ترس عيالمند شدن ازدواج نكند، نسبت به خداى عز و جل سوء ظن دارد و خدا مىفرمايد(إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ)[٣].
مؤلف: در معانى گذشته روايات بسيار زيادى از ائمه اهل بيت (ع) رسيده، كه هر كس بخواهد بايد براى ديدن آنها به كتب حديث مراجعه نمايد.
و در كتاب فقيه است كه علاء از محمد بن مسلم از ابى عبد اللَّه (ع) روايت كرده كه در معناى آيه:(فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً) فرمود: خير اين است كه مسلمان شوند و شهادت به وحدانيت حق و رسالت خاتم الانبياء ٦ بدهند، و يك كارى در دست داشته باشند كه بتوانند مال المكاتبه را بپردازند و يا صنعت و حرفهاى داشته باشند[٤].
مؤلف: در اين معنا باز روايات ديگرى هست.
و در كافى به سند خود از علاء بن فضيل از امام صادق (ع) روايت كرده كه در تفسير آيه(فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ) فرمود: اگر نخواستى بهاى او را كم كنى، بعضى اقساط او را مىبخشى، البته بيشتر از مقدار استطاعتت هم نمىبخشى، عرضه داشتم: مثلا چقدر ببخشم؟ فرمود: امام ابو جعفر (ع) از شش هزار درهم هزار درهم را صرفنظر كرد[٥].
مؤلف: و در مجمع البيان، و همچنين در الدر المنثور از على (ع) روايت شده كه آن مقدار چهار يك قيمت است[٦] و آنچه از ظواهر اخبار استفاده مىشود اين است كه
[١] مجمع البيان، ج ٧، ص ١٣٨.
[٢] فروع كافى، ج ٥، ص ٥٢٣، ح ٣.
[٣] كافى، ج ٥، ص ٣٣٠، ح ٥.
[٤] نور الثقلين، ج ٣، ص ٦٠٠ به نقل از فقيه.
[٥] كافى، ج ٦، ص ١٨٩، ح ١٧.
[٦] مجمع البيان، ج ٧، ص ١٤٠ و الدر المنثور، ج ٥، ص ٤٦.