ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٢٦ - هر ساختمانى كه بنا گردد در روز قيامت وبال صاحب بنا است مگر به مقدارى كه چارهاى از آن نيست

عرضه داشتند كاخى است از انصار، حضرت مقدارى ايستاد تا صاحب قبه آمد و سلام كرد رسول خدا در حضور همه مردم از او روى گردانيد، مرد (به خيال اينكه آن جناب متوجه نشده) چند بار سلام خود را تكرار كرد و حضرت روى گردانيد، تا مرد به خوبى فهميد كه آن جناب از وى خشمگين و روى‌گردان شده است، قضيه را به اصحاب آن جناب گفت، كه به خدا سوگند نظر رسول خدا از من برگشته و نمى‌دانم چه خلافى از من سر زده و چه شده است؟

گفتند رسول خدا قبه تو را ديد و از ما پرسيد اين مال كيست؟ ما گفتيم كه مال فلانى است، پس مرد به قبه‌اش برگشته آن را با زمين يكسان كرد، روزى ديگر رسول خدا از آنجا عبور كرد و قبه‌اى نديد، پرسيد قبه‌اى كه در اينجا بود چه شد؟ گفتند صاحبش از اعراض تو نزد ما شكوه كرد، ما سبب اعراضت را به وى گفتيم، رفت و قبه را خراب كرد، حضرت فرمود: هر چيزى كه ساخته شود روز قيامت و بال صاحبش مى‌باشد، مگر آن مقدارى كه چاره‌اى از آن نيست‌[١].

و در تفسير قمى در ذيل آيه‌(وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ) آمده كه يكديگر را به خاطر غضب و بدون هيچ گناه مى‌كشيد[٢].

[١] مجمع البيان، ج ٥، ص ١٩٨.

[٢] تفسير قمى، ج ٢، ص ١٢٣.