و در عيون به سند خود از محمد بن ابى عباد- كه معروف بوده به رقص و نوشيدن شراب مويز- روايت كرده كه گفت: از حضرت رضا (ع) از رقصيدن پرسيدم، فرمود اهل حجاز درباره آن فتوايى دارند. و ليكن رقصيدن، خود يكى از مصاديق باطل و لهو است كه حكمش اگر شنيده باشى قرآن كريم بيان كرده و فرموده است:(وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً)[٣] و در روضه كافى به سند خود از ابى بصير روايت كرده كه گفت: از امام صادق (ع) از معناى آيه‌(وَ الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً) پرسيدم، فرمود: معنايش اين است كه: با بصيرت آن را مى‌پذيرند، نه كوركورانه و با شك‌[٤].

و در تفسير جوامع الجامع از امام صادق (ع) روايت كرده كه در ذيل جمله‌(وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً) فرمود: منظور آيه شريفه ماييم‌[٥].

مؤلف: در اين باره روايات بسيارى رسيده است و نيز روايات ديگرى هست كه آيه را به صورت و اجعل لنا من المتقين اماما قرائت فرموده‌اند.

و در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم و ابو نعيم در كتاب حليه از ابى جعفر روايت كرده‌اند كه فرمود مقصود از صبر در آيه‌(أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا) صبر در برابر فقر در دنياست‌[٦].

و در مجمع البيان از عياشى و او به سند خود از يزيد بن معاويه عجلى روايت آورده كه گفت: از امام باقر (ع) پرسيدم بسيار قرآن خواندن خوب است يا بسيار دعا كردن؟ فرمود: بسيار دعا كردن بهتر است، آن گاه اين آيه را قرائت كردند[٧].

مؤلف: ليكن به نظر ما انطباق آيه با مضمون روايت روشن نيست.

و در تفسير قمى در روايت ابى الجارود از امام ابى جعفر (ع) آمده كه در معناى جمله (قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ‌) فرموده: يعنى پروردگار من با شما چه معامله كند؟ با اينكه او را تكذيب كرديد و به زودى گريبانگيرتان خواهد شد[٨].

[١] ( ١ و ٢) مجمع البيان، ج ٧، ص ١٨١.

[٢] ( ١ و ٢) مجمع البيان، ج ٧، ص ١٨١.

[٣] عيون اخبار، ج ٢، ص ١٢٨، ح ٥.

[٤] روضه كافى، ج ٨، ص ١٧٧.

[٥] جوامع الجامع، ص ٣٢٠.

[٦] الدر المنثور، ج ٥، ص ٨١.

[٧] مجمع البيان، ج ٧، ص ١٨٢.

[٨] تفسير قمى، ج ٢، ص ١١٧ و ١١٨.