ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٣٥ - بيان آيات

چرا به مردان زمانه رو مى‌كنيد (١٦٥).

و همسرانتان را كه پروردگارتان براى شما آفريده وا مى‌گذاريد راستى كه شما گروهى متجاوزيد (١٦٦).

گفتند: اى لوط اگر بس نكنى تبعيد مى‌شوى (١٦٧).

گفت: من عمل شما را دشمن مى‌دارم (١٦٨).

پروردگارا من و كسانم را از (شئامت) اعمالى كه اينان مى‌كنند نجات بخش (١٦٩).

پس او و كسانش را جملگى نجات داديم (١٧٠).

مگر پير زنى كه جزو باقى ماندگان بود (١٧١).

سپس ديگران را هلاك كرديم (١٧٢).

و بارانى عجيب بر آنان بارانديم و باران بيم يافتگان چه بد بود (١٧٣).

و در اين عبرتى هست ولى بيشترشان ايمان آور نبودند (١٧٤).

و پروردگارت نيرومند و رحيم است (١٧٥).

بيان آيات‌

اين آيات به داستان لوط پيغمبر (ع) كه بعد از صالح (ع) مى‌زيسته اشاره مى‌كند.

( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ‌) ...(رَبِّ الْعالَمِينَ ) تفسير اين شش آيه در داستانهاى قبل گذشت.

(أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ) استفهامى است انكارى كه توبيخ را مى‌رساند و كلمه ذكران- نرها جمع ذكر- نر در مقابل ماده- است و آمدن به نرها كنايه است از لواط با آنان و اين عمل زشت در ميان آن قوم شايع بوده، و كلمه عالمين به معناى جماعتى از مردم است.

و اما اينكه كلمه عالمين مربوط به كجاست؟ ممكن است بگوييم مربوط به ضمير فاعل در تاتون است، كه در اين صورت معنا چنين مى‌شود كه: آيا شما در ميان عالميان اين عمل زشت را انجام مى‌دهيد؟ بنا بر اين، آيه شريفه در معناى آن آيه ديگر است كه مى‌فرمايد: (ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ‌) [١].

[١] احدى از عالميان قبل از شما چنين نمى‌كردند. سوره اعراف، آيه ٨٠، سوره عنكبوت، آيه ٢٨.