ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٤٩ - روايات ديگرى در ذيل آيات مربوط به افك، قذف و آيه الزاني لا ينكح

و در تفسير قمى و در روايت ابى الجارود، از امام باقر (ع) آمده كه درباره آيه‌(وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى‌) فرمود: منظور از(أُولِي الْقُرْبى‌) خويشاوندان رسول خدا ٦ مى‌باشد، و در آيه‌(وَ الْمَساكِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا) فرمود: بعضى از شما از بعضى ديگر گذشت كند و از يكديگر درگذريد. و اگر چنين كنيد رحمت خداوند بر شماست. خداوند مى‌فرمايد:(أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ)[١].

و در كافى به سند خود از محمد بن سالم از امام باقر (ع) نقل كرده كه در ضمن حديثى فرمود: آيه‌(وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ)، در مدينه نازل شد[٢].

و خداى تعالى از ناميدن چنين كسانى در صورتى كه به عمل افتراء ادامه دهند به نام مؤمن دريغ نموده و فرموده است:(أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ)[٣] و در جاى ديگر فاسق را از اولياى شيطان خوانده، و فرموده:(إِلَّا إِبْلِيسَ كانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ)[٤] و در جاى ديگر رامى محصنات را ملعون خوانده و فرموده:( إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ، وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ، يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .)

و البته جوارح عليه مؤمن شهادت نمى‌دهد، بلكه عليه كسى شهادت مى‌دهد كه كلمه عذاب درباره‌اش حتمى شده، و اما مؤمن نامه‌اش را به دست راستش مى‌دهند، هم چنان كه خداى عز و جل فرموده:(فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا)[٥].

و در مجمع البيان در ذيل آيه‌(الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ ...) آمده كه در معناى آن اقوالى گفته‌اند، تا آنجا كه مى‌گويد: سوم اينكه زنان پليد مال مردان پليد، و مردان پليد مال‌

[١] تفسير قمى، ج ٢، ص ١٠٠.

[٢] اصول كافى، ج ٢، ص ٣٢، ضمن ح ١.

[٣] آيا كسى كه مؤمن است مثل كسى است كه فاسق است؟ هرگز برابر نيستند سوره سجده، آيه ١٨.

[٤] مگر ابليس كه از جن بود و از امر پروردگارش فسق ورزيد. سوره كهف، آيه ٥٠.

[٥] و اما كسى كه نامه‌اش را به دست راستش دهند آنان كتاب خود را مى‌خوانند، و حتى يك نخ كوچك هم ظلم نمى‌شوند. سوره اسرى، آيه ٧١.