ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٦٢ - رواياتى در باره چشم فرو بستن از نگاه به نامحرم و حفظ فروج و

در صورتى است كه نگاه عمدى نباشد[١].

مؤلف: گويا مقصود امام (ع) از جمله در صورتى كه عمدى نباشد ريبه و شهوت است.

و در خصال است كه رسول خدا ٦ به امير المؤمنين (ع) فرمود: يا على اولين نظرى كه به زن اجنبى كنى عيبى ندارد، ولى نظر دوم مسئوليت دارد و جايز نيست‌[٢].

مؤلف: نظير اين روايت را الدر المنثور از جمعى از اصحاب جوامع حديث از بريدة از آن جناب نقل كرده، كه عبارتش چنين است: رسول خدا ٦ به على (ع) فرمود: دنبال نگاه به نامحرمان نگاهى ديگر مكن، كه اولى برايت بس است، و دومى را حق ندارى‌[٣].

و در جوامع الجامع از ام سلمه روايت آورده كه گفت: نزد رسول خدا ٦ بودم، و ميمونه هم حاضر بود، كه پسر ام مكتوم آمد، و اين در موقعى بود كه ما را به حجاب امر فرموده بود، به ما فرمود: در پرده شويد، عرضه داشتيم يا رسول اللَّه ٦ ابن ام مكتوم كه نابينا است ما را نمى‌بيند؟ فرمود آيا شما هم نابيناييد؟ مگر شما او را نمى‌بينيد؟[٤].

مؤلف: اين را الدر المنثور هم از ابى داوود و ترمذى و نسايى و بيهقى از ام سلمه نقل كرده‌اند[٥].

و در فقيه آمده كه حفص ابن البخترى از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: سزاوار نيست براى زن كه در برابر زنان يهود و نصارى برهنه شود، چون مى‌روند و نزد شوهران خود تعريف مى‌كنند[٦].

و در مجمع البيان در ذيل جمله:(أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ) گفته است كه بعضى گفته‌اند: منظور از آن غلام و كنيز، از بردگان است، و اين قول از امام صادق (ع).

[١] كافى، ج ٥، ص ٥٢٤، ح ١.

[٢] الخصال، ص ٣٠٦.

[٣] الدر المنثور، ج ٥، ص ٤٠.

[٤] جوامع الجامع، ص ٣١٤.

[٥] الدر المنثور، ج ٥، ص ٤٢.

[٦] نور الثقلين، ج ٣، ص ٥٩٣ به نقل از فقيه.