فيلسوف نماها
(١)
اهدا
٢ ص
(٢)
تفسير مختصر پارهاى از اصطلاحات
٣ ص
(٣)
فيلسوف نماها بهترين كتاب سال
٦ ص
(٤)
درجه- 1 رشته
٦ ص
(٥)
درجه- 2
٦ ص
(٦)
بهترين تقريظها
٧ ص
(٧)
درجه- 3
٦ ص
(٨)
مقدمه كتاب چهارم
٩ ص
(٩)
در ميان دو قطب متضاد سياست جهان
٩ ص
(١٠)
آيا كمونيسم از كشور ما ريشه كن شده؟
١٣ ص
(١١)
مقدمه چاپ دوم
١٢ ص
(١٢)
آنجا كه حقايق عقلى، حسى مىشود!
١٢ ص
(١٣)
مقدمه چاپ سوم
١٤ ص
(١٤)
نگارش اين كتاب براى چه منظور بود؟
١٤ ص
(١٥)
بخش اوّل خطر نزديك مىشود!
١٧ ص
(١٦)
مذهب از نظر كمونيستها
٢٥ ص
(١٧)
قضاوت ناجوانمردانه
٢٧ ص
(١٨)
رابطه مذهب و اوضاع مادى
٣٠ ص
(١٩)
رابطه مذهب و طرز اقتصاد!
٣٦ ص
(٢٠)
يك بام و دو هوا!
٣٧ ص
(٢١)
انتحار ماترياليسم!
٤٠ ص
(٢٢)
صفير گلوله همه جا پيچيد!
٤١ ص
(٢٣)
آيا اسلام يك پديده مادى است؟!
٤٧ ص
(٢٤)
1- وضع جغرافيايى شبه جزيره عرب
٥٠ ص
(٢٥)
«يمن سرزمين ملكه سبا و تمدن دنياى قديم»
٥٣ ص
(٢٦)
2- وضع اقتصاد و تجارت اعراب
٥٦ ص
(٢٧)
3- ايدئولوژىها و افكار عرب در جاهليت
٥٨ ص
(٢٨)
آيا مذهب مىگويد
٦٣ ص
(٢٩)
در برابر ستمكاران بايد سكوت كرد؟!
٦٣ ص
(٣٠)
قيام پيشهورى و ملت فراموشكار!
٦٥ ص
(٣١)
ماترياليسم تاريخى
٧١ ص
(٣٢)
1- غريزه علم دوستى- حس كنجكاوى
٧٤ ص
(٣٣)
2- فداكارى در راه عقيده
٧٧ ص
(٣٤)
خاطراتى از جنگهاى خونين صليبى
٧٨ ص
(٣٥)
آتش افروز جنگ!
٧٩ ص
(٣٦)
لشكر نافرجام!
٨١ ص
(٣٧)
دشمنان بىرحم و مسلمانان خواب!
٨٢ ص
(٣٨)
نظرى به وضع بيمارستان
٨٤ ص
(٣٩)
چند غريزه ديگر
٨٥ ص
(٤٠)
جنايتى در شرف تكوين است!
٨٨ ص
(٤١)
بخش دوم آيا خدا مولود پندار ماست؟!
٩٢ ص
(٤٢)
سرچشمه عقيده به جهان ماوراى طبيعت
٩٣ ص
(٤٣)
قانون عليّت
٩٦ ص
(٤٤)
نظم و تصادف!
٩٨ ص
(٤٥)
شگفتىهاى جهان گياهان
١٠٢ ص
(٤٦)
يك اشتباه بزرگ
١٠٨ ص
(٤٧)
حساب احتمالات
١١٠ ص
(٤٨)
شگفتىهاى عالم حيوانات
١١٢ ص
(٤٩)
در عالم مورچگان چه مىگذرد؟
١١٥ ص
(٥٠)
غرائز عجيب حيوانات
١١٨ ص
(٥١)
در اين كشور اسرارآميز تن
١٢٠ ص
(٥٢)
«از علم تا عمل!»
١٢٤ ص
(٥٣)
اين دستگاه بينايى!
١٢٥ ص
(٥٤)
خلافكارىهاى طبيعت!
١٢٩ ص
(٥٥)
داروين چه مىگويد؟!
١٣٣ ص
(٥٦)
داروينيسم كمترين برخوردى با خداشناسى ندارد
١٣٦ ص
(٥٧)
داروينيسم و آفرينش انسان
١٣٨ ص
(٥٨)
فرضيهها و قوانين علمى را با هم اشتباه نكنيد!
١٣٩ ص
(٥٩)
آيا راستى انسان ميمون بوده؟
١٤٢ ص
(٦٠)
پايههاى داروينيسم متزلزل مىشود
١٤٤ ص
(٦١)
داروينيسم و اخلاق
١٤٧ ص
(٦٢)
تغييرات تدريجى ضامن پيروزى است
١٤٨ ص
(٦٣)
غرايز عجيب جانداران
١٤٩ ص
(٦٤)
آخرين فرضيه تكامل
١٥٠ ص
(٦٥)
موتاسيون يا جهش
١٥٠ ص
(٦٦)
اين نظم از بىنظمى است!
١٥٣ ص
(٦٧)
بخش سوم ماترياليسم دياليكتيك
١٥٦ ص
(٦٨)
در تنگناى زندان
١٥٧ ص
(٦٩)
ماترياليسم دياليكتيك چيست؟
١٦٠ ص
(٧٠)
مكتبهاى عمده فلسفى
١٦٥ ص
(٧١)
پاسخ استدلال ايدهآليستها
١٦٨ ص
(٧٢)
ماترياليستها چه مىگويند؟
١٧٠ ص
(٧٣)
ماده چيست؟
١٧٤ ص
(٧٤)
چگونه ماده نشكن شكسته شد؟
١٧٤ ص
(٧٥)
متافيزيك چيست؟
١٧٨ ص
(٧٦)
تذكر لازم
١٨١ ص
(٧٧)
لا ادريون چه مىگويند؟
١٨٢ ص
(٧٨)
ماترياليسم دياليكتيك
١٨٤ ص
(٧٩)
اصل اوّل دياليكتيك- تغيير و تحوّل دياليكتيكى
١٨٤ ص
(٨٠)
سوفسطايىها چه مىگويند؟
١٨٣ ص
(٨١)
فرق اساسى دياليكتيك و متافيزيك
١٨٩ ص
(٨٢)
دشمنى با علم!
١٩٠ ص
(٨٣)
منظور اصلى از تعميم قانون تحول
١٩٢ ص
(٨٤)
انواع حركت از نظر فلسفه متافيزيك
١٨٦ ص
(٨٥)
اصل دوم دياليكتيك- جمع ضدين
١٩٣ ص
(٨٦)
اصل سوم- تأثير متقابل يا ارتباط تكاملها
٢٠١ ص
(٨٧)
تهمتهاى ناروا
٢٠١ ص
(٨٨)
نتيجه تأثير متقابل هميشه تكامل نيست
٢٠٣ ص
(٨٩)
تجزيه و تحليل در تكامل جامعهها
٢٠٤ ص
(٩٠)
اصل چهارم- جهش
٢٠٦ ص
(٩١)
انتقاد و بررسى قانون جهش
٢٠٧ ص
(٩٢)
قفسها شكسته مىشود
٢٠٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

فيلسوف نماها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣ - آيا راستى انسان ميمون بوده؟

حيوانات، نزديكى و قرابتى وجود دارد.

جمعى از دانشمندان «پسيكولوژى» (روح‌شناسى) و «امپريولوژى» (جنين‌شناسى) از مطالعه قسمت‌هاى مختلف بدن انسان مخصوصاً سلسله اعصاب و جهاز عصبى او، به اين نتيجه رسيده‌اند كه ميان ساختمان روحى و بدنى انسان با ساير حيوانات چنان فاصله بزرگى وجود دارد كه استقلال انسان را محرز و مسلّم مى‌دارد، و هرگونه احتمال خويشاوندى و قرابت را ميان او و سايرين از بين مى‌برد.

ژرژ پوهن‌ كه يكى از مديران آزمايشگاه‌هاى «پسيكولوژى» (روح‌شناسى) و «بيولوژى» (حيات‌شناسى) است، مى‌گويد:

«بسيارى از مطالعه كنندگان اين دو علم در اثر معتقد بودن به نظريه انتخاب طبيعى داروين از نتايج اين مباحث محروم مانده‌اند و نتيجه مطالعات آنها فاسد و باطل درآمده است»!

درست ملاحظه مى‌كنيد كه عقيده تحول انواع داروين كه طرفداران افراطى آن، براى ترور افكار آن را يك نظريه مسلّم و غير قابل انكار وانمود مى‌كنند، نه فقط غير مسلّم است، بلكه مخالفين سرسختى دارد كه به اتكاى اكتشافات علمى حتى با احتمال آن هم مى‌جنگند تا آنجا كه «ويركو» دانشمند آلمانى آن را از صف مسائل علمى خارج كرده و مى‌گويد:

«ما نمى‌توانيم پديدآمدن انسان را از ميمون يا هر حيوان ديگر از مسائل علمى بشماريم»!

و «كاپيتان كوارت‌» دانشمند انگليسى آن را علت عقب افتادن تمدن غرب دانسته و در كتاب (تراژدى نشو و ارتقا) مى‌نويسد: «مكتب داروينيسم يك نظريه دروغ و بى اساس و اوّلين علت عقب‌افتادگى تمدن غرب است!!»

و «ويسمان‌» دانشمند علم جنين‌شناسى آن را در رديف افسان‌هاى كودكان قرار داده و مى‌گويد:

«مشاهداتى كه مذهب داروين بر آن بنا شده يك مشت خيالات واهى و بى‌اساس كه قيمت علمى آن بيشتر از افسانه‌هايى كه مادران براى بچه‌هاى كوچكشان مى‌گويند، نيست»!

و از همه بالاتر اينكه «فون باير» دانشمند علم جنين‌شناسى و فيزيولوژيست كه در «باستان‌شناسى» نيز تخصص دارد نظريه داروين را يك نظريه خرافى و جنون‌آميز تلقى كرده و مى‌گويد:

«عقيده كسى كه نوع انسان را از ميمون مى‌داند بدون شك جنون آميزترين عقيده‌اى است كه در طول تاريخ بشريت از مغز مردى تراوش كرده است»!

آيا با اين وضع اسف‌انگيز كه داروينيسم به آن دچار شد، مضحك نيست كه آن را پايه يك سلسله استنتاجات فلسفى قاطع قرار دهيم.