فيلسوف نماها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - اين دستگاه بينايى!
الطرفين است، با اينكه ما همه چيز را مستقيم و مطابق واقع مىبينيم مثلًا سقف اطاق را در بالا و كف آن را در پايين و همچنين ساير اشيا را همانطور كه هست مشاهده مىكنيم.
آيا مغز است كه اين اشكال چشم را اصلاح مىكند، يا واقعاً دستگاه ديگرى در چشم قرار دارد كه اثر آن مستقيم كردن تصويرات در موقع ادراك آنهاست كه وجود آن از نظر ما مخفى و پنهان است؟!
مدتها بود علماى «فيزيولوژى» در مقابل اين سؤال اظهار عجز مىكردند ولى بالاخره بعضى علت مستقيم ديدن اشيا را اينطور تشريح كردند كه: «عادت كردن به معكوس ديدن و هم آهنگى ساير حواس با چشم و تأثير اين عادت در مغز، مجموعاً اثر مستقيم ديدن را به بار مىآورند»!
بطورى كه يكى از علماى «فيزيولوژى» انگلستان به وسيله تجربه ثابت كرد كه اگر انسان مدتى عينكهاى مخصوصى كه اشيا را معكوس نشان مىدهند به چشم بزند در اثر عادت كردن چشم، و موافقت ساير حواس با آن، اشيا را مستقيم خواهد ديد و بعد از آنكه عينك را بردارد تا مدتى اشيا را معكوس خواهد ديد ولى كم كم در اثر اعتياد به حال عادى باز مىگردد! ...
اين بود مختصرى از اسرار دستگاه بينايى كه مطالعه آن با در نظر گرفتن مقدمهاى كه قبلًا ذكر شد هر فرد با وجدانى را به پروردگار جهان كاملًا آشنا مىسازد، اكنون تصور مىكنم مطلبى را كه سابقاً عرض كردم خوب تصديق كنيد كه با پيشرفت علوم طبيعى اساس توحيد و خداشناسى روز بهروز محكمتر مىگردد.