زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢ - رشد اخلاقى، شرط نخستين

نازيبايش مى‌سازد.

طبق اين گفتار حكيمانه، رفق و مسالمت همه‌چيز را زينت مى‌بخشد؛ و خشونت هر چيز و هر كار و هر شخص را نازيبا نشان مى‌دهد.

٦

عَنْ ابِي جَعْفَرٍ عليه السلام: انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ رَفِيقٌ يُحِبُّ الْرِّفْقَ وَيُعْطِي عَلَى الرِّفْقِ ما لا يُعْطِي عَلَى الْعُنْفِ» [١]

خداوند داراى رفق و مداراست، و رفق را دوست دارد، و آنچه بخاطر رفق مى‌بخشد بخاطر عنف و خشونت نمى‌بخشد.

در اين حديث رفق و مسالمت از صفات خداوند شمرده شده است.

موضوع مهمى كه يادآورى آن در اينجا نهايت لزوم را دارد اين است كه بسيارى از دشمنان اسلام مى‌كوشند به اسلام قيافه خشونت‌آميز بدهند و غزوات اسلامى را بهانه ساخته و دست به سمپاشى مى‌زنند با اينكه تنها مطالعه روش پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در همان غزوات و طرز رفتار او با دشمنانى كه تشنه خون او بودند و سدّ خطرناكى در برابر دعوت او ايجاد نموده بودند و همچنين رفتار او با اسراى جنگى و با اقوام شكست‌خورده و با مجروحان ميدان نبرد، خود يكى از درخشانترين فصول تاريخ اسلام و از زنده‌ترين شواهد طرفدارى اسلام از مسالمت و ترك توسل به خشونت است.

و از آن مهمتر اينكه عده‌اى مى‌كوشند روحانيون اسلام را- همچون روحانيون مسيحى قرون وسطى- به خشونت نسبت دهند و شايد اعمال بى‌رويه و سختگيريهاى بعضى از افراد كم‌اطلاع كه عقل اجتماعى آنها به‌

[١]. همان مدرك، روايت ٥.