زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦ - بهداشت اخلاق

پيغمبرش را از معاشرت با بدان بر حذر مى‌دارد.

ولى بعكس معاشرت با نيكان يكى از مهمترين وسايل تربيت، تهذيب و پرورش فضائل اخلاقى و زنده كردن دل و كسب شخصيت است.

اسلام اهميت فراوانى نسبت به موضوع معاشرت با اخيار و نيكان مى‌دهد. قرآن مجيد مى‌فرمايد:

وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيوةِ الدُّنْيا وَ لا تُطِعْ مَنْ اغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَاتَّبَعَ هَويهُ وَكانَ امْرُهُ فُرُطاً [١]

با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مى‌خوانند و تنها رضاى او را مى‌طلبند! و هرگز بخاطر زيورهاى دنيا، چشمان خود را از آنها بر مگير! و از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن؛ همانها كه از هوسهاى نفس پيروى كردند و كارهايشان افراطى است.

پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمايد:

«اسْعَدُ النّاسِ مَنْ خالَطَ كِرامِ النّاسِ» [٢]

از همه سعادتمندتر آن كسى است كه با مردم نيك و بزرگوار معاشرت كند. ٢- اصلاح محيط

محيطهاى آلوده- مخصوصاً محيطى كه در آن تظاهر به گناه و فساد اخلاق زياد است- خطر ابتلاى به مفاسد اخلاقى را افزايش مى‌دهد و اين‌

[١]. سوره كهف (١٨) آيه ٢٨.

[٢]. مجلسى، بحار الانوار ٧٤/ ١٨٥.