زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - راه ايجاد وحدت فكرى

در جاى ديگر مى‌فرمايد:

انْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمواتِ وَالْارْضِ الَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْدًا [١]

تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، بنده اويند.

اسلام در تعليمات خود حقيقت توحيد را به جهان آفرينش نيز گسترش داده و همه جهان را يك واحد معرفى مى‌كند كه از مبدأ واحدى صادر شده است:

ما تَرى‌ فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى‌ مِنْ فُطُورٍ [٢]

در آفرينش خداوند رحمان هيچ تضاد و عيبى نمى‌بينى (همه داراى نظام واحد و قانون ثابتى هستند)، بار ديگر نگاه كن (و به دقت همه موجودات و مخلوقات را بررسى نما) آيا هيچ شكاف و خللى مشاهده مى‌كنى؟

و نيز قرآن همه موجودات زنده را از يك مبدأ معرفى مى‌كند:

وَمِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‌ءِ حَيٍ‌ [٣]

و هر چيز زنده‌اى را از آب قرار داديم!

به اين ترتيب اسلام يكى ديگر از پايه‌هاى اصلى شرك و اعتقاد به ارباب انواع را درهم كوبيده است، زيرا اعتقاد مزبور بيشتر از اين ناشى مى‌شود كه هركدام از انواع موجودات جهان را يك واحد مستقل و جداى از ديگرى مى‌پنداشتند و براى هركدام خالق و مدبر مستقلى قائل بودند.

[١]. سوره مريم (١٩) آيه ٩٣.

[٢]. سوره مُلك (٦٧) آيه ٣.

[٣]. سوره انبياء (٢١) آيه ٣٠.