يكى از مشايخ حضرت عبدالعظيم كه بجلالت شان و مقام و شرافت نسب و طهارت خانوادگى و به علم و تقوى و صحت عقيده مشهور و معروف است ، على بن جعفر فرزند بزرگوار حضرت صادق و برادر جليل القدر حضرت أبو الحسن موسى بن جعفر عليهماالسلام مى باشد . اين سيد بزرگوار از روات بزرگ و مشايخ جليل القدر شيعه است ، وى از اصحاب حضرت رضا و حضرت جواد عليهماالسلام است و از برادرش حضرت موسى بن جعفر نيز رواياتى را نقل كرده ، علماى رجال و مشايخ محدثين وى را به عظمت و بزرگوارى ياد ميكنند. شيخ طوسى در رجال خود او را از اصحاب حضرت صادق و كاظم و رضا عليهم السلام ذكر كرده ، و او را داراى كتاب و از موثقين شمرده است و در فهرست گفته : على بن جعفر از روات جليل القدر و ثقات محدثين است ، او كتابى در مناسك تأليف نموده و مسائلى هم از برادرش موسى بن جعفر عليه السلام جمع كرده است . كشى در رجال خود درباره او اخبارى نقل كرده كه به صحت عقيده وى دلالت كامل دارد ، اكنون ترجمه آن اخبار را در ذيل نقل مى كنيم. شيخ كشى به طريق خود از على بن اسباط و غير آن از على بن جعفر بن محمّد روايت كرده كه آن جناب فرمود : شخصى كه به نظرم از واقفيه [١] بود به من گفت :

[١] واقفيه كسانى هستند كه به امامت حضرت رضا عليه السلام معتقد نيستند ، آنان عقيده دارند پس از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام امام مفترض الطاعه اى نيست ، درباره توقف اين اشخاص مطالب و علل زيادى در كتب آمده كه نقل آنها در اين جا مناسبت ندارد.