ابراهيم بن أبى محمود از اصحاب حضرت موسى بن جعفر و على بن موسى عليهم السلام است. اين راوى از اهل خراسان بوده او از ثقات محدثين و جليل القدر است . علماى رجال در كتب خود وى را توثيق وتجليل كرده اند. شيخ الطائفه در رجال خود او را از اصحاب حضرت كاظم و رضا عليهماالسلام شمرده و او را از اهل خراسان و مواليان و از ثقات ذكر نموده است. نجاشى در فهرست خود گويد : ابراهيم بن ابى محمود خراسانى از ثقات مشايخ است و از حضرت رضا عليه السلام روايت مى كند ، و كتابى هم تاليف نموده است. كشى در رجال خود گفته : نصر بن صباح گويد : ابراهيم بن ابى محمود نابينا بود ، و احمد بن محمّد بن عيسى مسائلى از طريق او از حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلام روايت كرده ، و اين مسائل در حدود بيست و پنج صفحه بود ، ابراهيم بن ابى محمود تا مدتى بعد از حضرت رضا عليه السلام زندگى مى كرد. حسن بن موسى خشاب [١] روايت كرده كه ابراهيم بن أبى محمود گفت : بر حضرت أبو جعفر عليه السلام وارد شدم و نامه هايى از طرف پدرش براى او داشتم ، هنگامى كه نامه ها را باو دادم . وى آنها را قرائت مى كرد و به چشمهاى خود مى گذاشت و مى فرمود : به خداوند سوگند اين خط پدرم مى باشد . و در اين حال مى گريست

[١] حسن بن موسى الخشاب از اصحاب حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام است ، شيخ در فهرست او را از مؤلفين و اصحاب اصول شمرده است ، نجاشى گويد : حسن بن موسى از وجوه اصحاب اماميه بوده و كثير الحديث مى باشد ، وى داراى كتب وتأليفاتى است ، علامه نيز او را در قسم اولِ خلاصه ، عنوان كرده ، علماى رجال او را مدح و تجليل كرده اند.