ابو الفرج محمّد بن موسى [١] بن على قزوينى گويد : اسماعيل بن على [٢] دعبلى از پدر خود روايت مى كند كه وى گفت : من ابو داود مسترق را ديدم ، علت نام گذارى او به « مسترق » اين بود كه وى شعر سيد اسماعيل حميرى [٣] را براى مردم ميخواند. كشى در رجال خود گويد : محمّد بن مسعود گفته : از على بن حسن بن فضال [٤] پرسيدم كه در باره ابو داود مسترق چه اطلاعى دارى ؟ وى گفت : اسم ابو داود سليمان بن سفيان بوده ، و او را منشد هم مى گفتند ، او از ثقات روات ميباشد. حمدويه گويد : سليمان بن سفيان از اهل كوفه است و فضل بن شاذان از او روايت مى كند ، وى از مواليان بنى اعين و از كنده بوده ، علت اين كه او را مسترق ملقب ساخته اند از اين جهت است كه او اشعار سيد حميرى را براى مردم ميخواند ، ودل هاى آنها را بطرف خود مايل ميساخت . كشى گفته : وى در سال ١٣٠ دنيا را وداع گفته است. بطوريكه در بالا اشاره شد تاريخ وفات ابن راوى را مختلف نوشته اند ، نجاشى در

[١] از اين راوى در كتب رجال عنوانى نشده و از حالات و زندگى او اطلاعى نيست.[٢] اسماعيل بن على بن رزين خزاعى ابو القاسم بن دعبلى ، از ضعفا و متروكين بشمار رفته است ، وى در واسط متولى امور حسبيه بود ، امر وى مشتبه است ، اخبار او قابل اعتماد و اعتناء نيست ، وشيخ و نجاشى و علامه او را تضعيف كرده اند ، ابن الغضائرى وى را كذاب و جعال ذكر كرده است.[٣] ابو هاشم و ابو عامر اسماعيل بن محمّد بن يزيد بن وداع حميرى ملقب به « سيد » از شعراء و مادحين اهل بيت عليهم السلام است ، قصائد و اشعار او درباره خاندان عصمت و طهارت و فضائل و مناقب آنها زياد ميباشد ، علماى شيعه در كتب خود او را تجليل و تكريم كرده اند.[٤] على بن حسن بن فضال از اصحاب حضرت هادى و عسكرى عليهماالسلام است وى از فقهاء شيعه در كوفه بود ، و در ميان آنان به عزت زندگى ميكرد ، او عارف به اخبار و بصير به رجال و از ثقات مشايخ حديث بشمار ميرفت ، علماى شيعه و فقهاى اماميه همگان او را به نيكى ستوده اند و از وى به عظمت و بزرگى و علم و دانش و فضل و كمال و راستى و درستى ياد كرده اند.