لؤلؤى از وى روايت مى كند ، ونيز در ترجمه حسن بن محمّد بن سماعة [١] قضيه اى مربوط به امام هادى عليه السلام را نقل كرده و در آن داستان از حرب بن حسن هم اسمى برده شده ، و از اين روايت معلوم مى شود كه اين راوى صحيح العقيده بوده است [٢] . بو على در رجال خود گويد : علامه حلى در خلاصه حرب بن حسن را « حرث » به ثاء مثلثه ضبط كرده و اين اشتباه است ، و در تنقيح المقال گفته : از گفتار نجاشى معلوم است كه وى از اماميه بوده و بهتر است كه او را از « حسان » بشماريم [٣] . روايت عبدالعظيم عليه السلام از حرب بن حسن در علل الشرايع باب « نوادر العلل » نقل شده است.

٩ ـ حسن بن ابى زياد

در امالى شيخ در طريق روايت حضرت عبدالعظيم به نام « ابو سعيد حسن بن ابى زياد آدمى رازى » ذكرى به ميان آمده ، و در كتب رجال از اين شخص عنوانى نشده و حالات او مجهول است. نگارنده گويد : احتمال مى رود كه اين راوى همان ابو سعيد سهل بن زياد آدمى

[١] حسن بن محمّد سماعة از اصحاب حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلام بوده ، و اين راوى از پيروان مذهب واقفيه بشمار رفته است . شيخ در رجال خود گفته : حسن بن محمّد بن سماعة وافقى مذهب بود و در سال ٢٦٣ در گذشت ، و در فهرست گويد : اگر چه وى واقفى است ، ليكن از فقهاء و مؤلفين محسوب است. نجاشى نيز در رجال خود او را عنوان كرده ، و از وى به عنوان « ثقة » و « فقيه » ياد نموده و بعد گفته : حسن بن محمّد بن سماعة از مشايخ واقفيه است ، و در اين عقيده بسيار متعصب بوده است.[٢] رجال النجاشى ج٢ ص٥١.[٣] تنقيح المقال ج١ ص٤٨١.