ثقة الاسلام كلينى ـ رحمة اللّه عليه ـ در كافى ، از برقى احاديث فراوانى را تخريج كرده و توسط جماعتى از مشايخ خود از وى روايت مى كند ، و از آنان به « عدة من اصحابنا عن احمد بن محمّد بن خالد » تعبير مى نمايد. شيخ صدوق در اول « من لا يحضره الفقيه » گفته است : من در تأليف اين كتاب بر طبق روش مصنفين كه مقصودشان جمع آورى اخبار و روايات است عمل نكرده ام ، بلكه مقصودم از تدوين اين كتاب فراهم آوردن رواياتى است كه مورد اعتماد و محمل اطمينان باشد ، ومن اكنون به كليه اخبار و احاديث وارده در اين كتاب اعتماد مى كنم و بر طبق آنها فتوى داده و عمل مى كنم و حكم به صحت صدور اين روايت مى دهم. تمام روايات اين كتاب را از مصادر اوليه و كتب مشهوره كه مورد وثوق هستند و مرجع فقهاء و محدثين بوده اند اخذ كرده ام ، مانند كتاب حريز بن عبد اللّه ، و عبيد اللّه بن على حلبى ، على بن مهزيار . ـ تا آنجا كه فرموده ـ : و كتاب « محاسن » تأليف احمد بن ابى عبد اللّه برقى و ساير اصول و مصنفات اصحاب كه در طرق من موجود هستند و من اين كتابها را از مشايخ و اساتيد خود روايت مى كنم. [١] شيخ الطائفه ابو جعفر طوسى قدس سره در فهرست گويد : احمد بن محمّد بن خالد برقى مكنى به ابو جعفر ، اصلش از كوفه بود . جد او محمّد را ، يوسف بن عمر والى عراق به زندان افكند واين واقعه بعد از شهادت زيد بن على بن الحسين عليهم السلام اتفاق افتاد و پس از مدتى يوسف بن عمر محمّد بن على را از بين برد. خالد جد احمد بن محمّد كه در اين هنگام كودك بود به اتفاق پدر خود عبد

[١] محاسن از جوامع بزرگ حديثى شيعه است ، اين تأليف منيف از زمان مؤلف گراميش مورد توجه و انظار محدثين بوده ، و همگان از اين كتاب به عظمت ياد مى كنند. محاسن برقى مجموعه بزرگى است كه تمام موضوعات دينى در آن مورد بحث قرار گرفته ، ولى متاسفانه اكثر كتب و مطالب او از بين رفته و جز مختصرى از وى باقى نمانده است.[٢] الفقيه ج١ ص٩.[٣] الفهرست ص١٨٤.[٤] رجال النجاشي ج١ ص٩١.[٥] معالم العلما ج١ ص١٩٣.[٦] الفهرست ص١٧٨.[٧] الخلاصة ص٦٧.[٨] رجال ابن الغضائري ص٢٦٨.[٩] مصائب النواصب ص٧٦.[١٠] لوامع صاحبقرانى ج٢ ص١٥٧.[١١] بحار الانوار ج١ ص٣٢.