معاصر مقتول شده باشد و اين بعد از اجتماع شيعيان و محبين و نشر احوال و فضايل و مآثر شريفش بوده است. [١] ولى آيا كتاب «الشجرة المباركة» از فخر رازى است؟ چنانكه مصحح محترم در مقدمه كتاب نوشته اند، هيچ كس از تذكره نويسان، چنين كتاب را در شمار تأليفات فخر رازى نياورده است.

سده هشتم

١) تقى الدين، حسن بن على بن داود حلّى؛ [مرحوم سيد جلال الدين محدث نويسد: وى ظاهرا متوفى در نيمه اول سده هشتم هجرى است چه كتاب خود را در هفتصد و هفت به پايان رسانيده است.] تقى الدين درباره او نويسد: ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبداللّه بن على بن حسن بن زيد بن حسن بن على بن ابى طالب، عابدى پارسا و پسنديده بود. [٢] ٢) حسن بن يوسف بن على بن مطهّر معروف به علامه حلى (م ٧٢٦ ه.ق) در كتاب «خلاصه» درباره او گويد: عالم، عابد و پارسا بود و او را حكايتى است كه دلالت بر حسن حال او كند و ما آن حكايت را در كتاب كبير آورده ايم.

[١] امام فخر رازى (م ٦٠٦ ه) از دانشمندان اهل سنّت است.[٢] الشجرة المباركة، ص ٦٤ ، منشورات كتابخانه آية اللّه مرعشى .[٣] جنة النعيم، ص ٤٠١ .[٤] كتاب الرجال، چاپ مرحوم محدث، ص ٢٢٦ .[٥] روضات، ج ٤، ص ٢١٠ .