از على بن حسين بن داود قمى [١] روايت كرده كه او گفت ، شنيدم از حضرت أبو جعفر جواد عليه السلام كه صفوان بن يحيى را به نيكى ياد ميكرد و ميفرمود : خداوند از وى راضى شود همان طور كه من از وى راضى هستم و او هر گز با من در امرى مخالفت نكرد . و نيز از معمر بن خلاد روايتى نقل كرده و در پايان آن حضرت رضا عليه السلام فرمود : صفوان بن يحيى هيچ وقت جاه طلب نبوده و به طرف رياست نرفته است. علامه نيز در خلاصه ، سخنان شيخ طوسى و نجاشى را ذكر نموده ، و از كشى نقل كرده كه وى گفته : صفوان بن يحيى از اصحاب اجماع است ، و فقهاى اماميه اتفاق كرده اند به تصحيح اخبار و رواياتى كه از او رسيده و در نزد او به صحت پيوسته است ، وهمگان او را به فضل و علم و تقوى و صحت و درستى در عقيده ، و زهد و ورع شناخته اند. بالنتيجه وثاقت و عدالت او مورد اتفاق كليه علماى رجال است و تمام مؤلفين در كتب خود از او به پاكى نفس و شرافت و عظمت ياد ميكنند . شيخ در تهذيب حديثى نقل كرده كه در آن مقام ارجمند وى روشن و واضح است ، محمّد بن عيسى يقطينى [٢] در ضمن حديث مفصلى گويد : حضرت رضا عليه السلام به من امر فرمود زنى را طلاق گويم و صفوان بن يحيى را براى آن شاهد بگيرم ، اين حديث نمونه ايست از اعتماد آن

[١] از اين راوى در كتب رجال ذكرى به ميان نيامده و در اصحاب حضرت جواد عليه السلام نيز از اين شخص اسمى نيست.[٢] محمّد بن عيسى بن عبيد بن يقطين ابو جعفر عبيدى يقطينى از اهل بغداد است ، شيخ او را از اصحاب حضرت رضا و هادى و عسكرى شمرده و در فهرست او را تضعيف نموده است ، بعضى از علماى رجال گفته اند كه وى غالى المذهب بوده ، اين راوى كتب و اخبارى دارد وليكن فقهاء به احاديث او اعتماد نكرده اند.