٢.هشام گويد : از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم : « سُبْحَانَ اللّه ِ » چه معنى دارد ؟ فرمود : مقصود از سبحان اللّه پاك و منزّه دانستن خداوند است از هر عيب و نقصى كه لايق شأن و مقام كبريايى او نيست .

٣.على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر و او از پدرش ج روايت كرده كه على بن الحسين عليهماالسلام فرمود : جايز نيست با هركس آميزش كنى ؛ زيرا خداوند فرموده است : هرگاه ديدى كسانى را كه در آيات ما كنجكاوى مى كنند از آنها دورى كن ، تا در مطالبى غير از آيات ما به بحث و جدل پردازند ، و اگر چنانچه از طرف شيطان نسيانى به تو عارض شد پس از اين تذكر ديگر با اين گروه مجالست نكن . و سزاوار نيست كه هرچه دلت خواست بر زبان آورى ؛ زيرا خداوند فرموده : از چيزى كه علم ندارى پيروى نكن ، و حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند رحمت كند بنده اى را كه خيرى بر زبان جارى سازد و از آن سودمند گردد يا ساكت شود تا سالم بماند . و روا نيست كه به هر چيزى گوش فرا دهى ؛ براى اينكه خداوند فرمود : «همانا گوش و چشم و دل همه در پيشگاه پروردگار مسئولند» .