از وى روايت كرده است. كشى در رجال خود او را عنوان كرده و به ذكر مختصرى از وى قناعت نموده و از نصر بن صباح روايت كرده كه گفت : برقى ابو بصير را ملاقات نكرده و از وى اخذ حديث ننموده است ، وواسطه بين آنها قاسم بن حمزه [١] بوده ، و او هم چنين اسحاق بن عمار [٢] را نيز درك نكرده است و ممكن است صفوان بن يحيى با او ملاقات كرده باشد. ابن الغضائرى گويد : محمّد بن خالد برقى از مواليان جرير بن عبد اللّه است و از ضعفا نقل حديث كرده و مراسيل را مورد اعتماد قرار داده ، لذا احاديث او ضعيف و قابل توجه نخواهند بود. علامه حلى در قسم اول خلاصه كه اختصاص به ممدوحين دارد او را ذكر كرده و گفتار شيخ و نجاشى و غضائرى را نقل كرده است ، پس از نقل اقوال گفته اعتماد من

[١] قاسم بن حمزه مجهول و مهمل است ، در رجال شيعه از اين راوى عنوانى نشده و در مآخذ و مصادر يكه اكنون در اختيار نگارنده است اسمى از اين شخص ديده نمى شود.[٢] در رجال شيعه از دو راوى به عنوان « اسحاق بن عمار » ذكر شده و ما اكنون مختصرى از حالات اين دو نفر را ذيلاً مينگاريم. ١ ـ اسحاق بن عمار ساباطى ، شيخ در فهرست خود گويد : اسحاق بن عمار ساباطى از صاحبان « اصول » بشمار رفته ، وپيرو طريقه « فطحيه » بوده است ، وى در نقل اخبار و روايات « ثقة » و مورد اعتماد ميباشد ، و « اصل » او نيز مورد توجه و قابل اطمينان است. علامه حلى در خلاصه گفته : اسحاق بن عمار ساباتى از اصحاب حضرت صادق و كاظم عليهماالسلامبوده ، و در روايت هم « ثقة » و مورد اعتماد است. ٢ ـ اسحاق بن عمار صيرفى كوفى ، ابن راوى نيز از اصحاب حضرت صادق و كاظم عليهماالسلام بوده و در مورد مذهب و طريقه او در كتب رجال ذكرى نشده است ، راجع به اين دو نفر در كتب رجال و تذكره هاى روات و مشايخ خلط و اشتباهى شده ، واين دو را باهم مخلوط كرده اند.