اين شيخ طريق خود را به او ذكر مى كند. نجاشى در رجال خود گويد : صفوان بن يحيى ابو محمّد بجلى بياع سابرى از اهالى كوفه است ، بعد از اين گفته : ثقة ثقة عين ، پدرش از حضرت صادق و خودش از حضرت رضا عليهماالسلام روايت ميكنند ، او را در خدمت حضرت رضا مقامى ارجمند بود ، او از طرف حضرت رضا و ابو جعفر جواد سمت وكالت داشت ، و از مذهب واقفيه سالم ماند ، او در زهد و عبادت مشهور و معروف بود ، جمعيت واقفيه پول زيادى به او پيشنهاد كردند تا وى را در طريقه خود در آورند . او در ورع و تقوى و پرهيز كارى در درجه اى بود كه هيچ يك از معاصرين وى به آن پايه نرسيدند ، و در زندگى خود سى كتاب را تصنيف كرد. كشى در رجال خود گويد : حضرت رضا عليه السلام فرمود : خداوند رحمت كند اسماعيل بن خطاب [١] و صفوان بن يحيى را ، اين دو نفر از حزب پدرم بودند ، و هر كس در حزب ما در آيد خداوند او را داخل بهشت خواهد نمود. سپس كشى گويد : صفوان بن يحيى در سال ٢١٠ از دنيا رفت و در مدينه دفن شد ، حضرت جواد عليه السلام براى وى حنوط و كفن فرستاد و اسماعيل بن موسى [٢] را امر فرمود بروى نماز بخواند.

[١] اسماعيل بن خطاب از اصحاب حضرت صادق عليه السلام است ، در كتب رجال جز اين خبر درباره او چيزى ديده نمى شود ، راجع به اين شخص در ميان علماى رجال اختلاف است بعضى . او را از ضعفاء شمرده اند ، عده اى نيز او را مدح كرده اند.[٢] اسماعيل بن موسى بن جعفر بن محمّد عليهم السلام از مؤلفين به شمار ميرود ، وى كتب زيادى تأليف كرده و از پدرش موسى بن جعفر عليهماالسلام روايت مى كند و از اين حديث معلوم است كه وى مورد اعتماد و محل اطمينان حضرت رضا بوده است.