سهل بن زياد و يا على بن ابراهيم و ساير مشايخ كه با آنها همزمان بوده اند. پس بنابر اين نبايد گفت : چون كلينى و مفيد و شيخ از فلان كس روايت كرده اند اين دليل است كه وى آدم خوبى بوده ، اگر اين منطق درست باشد بايد تمام اخبار كتب اربعه مورد قبول باشد و كسى حق نداشته باشد آنها را تضعيف كند. روايت حضرت عبدالعظيم از سهل بن زياد در موارد زيادى در كافى نقل شده است .

٢٤ ـ سهل بن سعد

از اين راوى در كتب رجال و مشيخات حديثيه ذكرى به ميان نيامده و از زندگى و خصوصيات او اطلاعات درست و صحيحى در دست نيست ، و براى همين جهت نسبت به او نميتوان اظهار نظر نمود. شيخ صدوق در من لا يحضره الفقيه ، حديثى توسط « سهل بن سعد » از حضرت رضا عليه السلام روايت مى كند ، و اين روايت حاكى است كه وى محضر حضرت رضا را درك كرده و از اصحاب آن جناب است ، غير از اين حديث كه از طريق اين راوى نقل شده در جاى ديگرى از وى ذكرى نشده است. در تنقيح المقال گويد : ممكن است مقصود از سهل بن سعد كه جزء روات حضرت رضا عليه السلام است « سهل بن اليسع بن عبد اللّه بن سعد اشعرى » باشد زيرا اين سهل بن يسع جزء اصحاب حضرت رضا سلام اللّه عليه بوده و واسطه حذف شده است . در بسيارى از نام ها واسطه ها را حذف ميكنند و شخصى را به اجدادش نسبت ميدهند.