سال ٢٣١ و كشى در سنه ١٣٠ ذكر نموده ، از قرائن و امارات معلوم است كه در رجال كشى خلط و اشتباهى شده يا در نسخه اصل اين اشتباه روى داده و يا بعدا از طرف كتّاب و نسّاخ دخل و تصرفى شده است. اگر تاريخ وفات او در سال ١٣٠ باشد بايد وى زمان حضرت سجاد و باقر و صادق عليهم السلام را درك كرده باشد ، و حال اينكه وى روايات حضرت صادق را بواسطه ديگران نقل مى كند . مرحوم كلينى روايت او را در باب « طهارت مياه » در كتاب الطهارة كافى به واسطه از امام صادق عليه السلام نقل كرده است. پس بنابر اين معلوم است كه در رجال كشى در تاريخ وفات او اشتباه شده ، و قول صحيح در باب وفات او گفتار نجاشى است كه وى را متوفى ٢٣١ ميداند و البته روايت حضرت عبدالعظيم هم كه در همين سنين از دنيا رفته مؤيّد شيخ نجاشى است ، زيرا كه او هم در زمان حضرت هادى عليه السلام درگذشته است. علامه حلى نيز او را در قسم اول خلاصه عنوان كرده ، و وى را از ثقات شمرده است ، بالجمله كليه علماى رجال او را توثيق كرده و اخبار او را قابل اعتماد ميدانند. روايت حضرت عبدالعظيم از سليمان بن سفيان در علل الشرايع باب « نوادر العلل » حديث ٤٦ نقل شده است.

٢٢ ـ سهل بن جمهور

از اين راوى در كتب رجال ذكرى نشده و وى كاملاً مجهول و مهمل است و در كليه كتب رجال كه اكنون در دست است ، از اين شخص عنوانى نشده است.