الرحمان بطرف « قم » فرار كردند و در محلى به نام « برقه » اقامت گزيدند . احمد بن محمّد بن خالد شخصا از ثقات بشمار مى رود ، ولى از ضعفاء بسيار روايت كرده و مراسيل را مورد اعتماد قرار داده است. احمد بن محمّد بن خالد كتب فراواني را تصنيف كرده كه از آنجمله كتاب « محاسن » است ، ولى در محاسن حذف و نقصان و دخل و تصرفى شده ، شيخ عليه الرحمة پس از اين گفتار فهرست كتب و مصنفات او را ذكر مى كند ، و طرق خود را به آنها مى رساند [١] . نجاشى در فهرست خود نظير همين كلمات را كه از شيخ نقل كرديم آورده است و از كتب و تأليفات او به تفصيل اسم مى برد [٢] . ابن شهر آشوب در معالم العلماء گويد : احمد بن محمّد بن خالد برقى اصلاً از اهل كوفه بود و در رحبه « قم » اقامت داشت ، واز تصنيفات او كتاب محاسن است كه در او زيادى و نقصان و حذف و اسقاطى پيش آمده است. [٣] ابن النديم در فهرست خود گفته : ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن خالد برقى قمى از اصحاب حضرت رضا عليه السلام بود و پس از وفات آن جناب با فرزندش ابو جعفر جواد عليه السلام مصاحب شد و كتب زيادى را تصنيف كرد ، ابن النديم پس از اين اسامى كتب او را با تفصيل و خصوصيات بيان داشته است [٤] . علامه حلى در خلاصه فرموده : احمد بن محمّد بن خالد بن عبد الرحمان بن على

[١] الفهرست ص١٨٤.[٢] رجال النجاشي ج١ ص٩١.[٣] معالم العلما ج١ ص١٩٣.[٤] الفهرست ص١٧٨.