اين هفت نفر را شيخ در رجال خود در باب « من لم يرو عنهم عليهم السلام » ذكر نموده و اينان اكثرا از معاصرين مرحوم كلينى بوده اند ، ليكن كلينى اخبار حضرت عبد العظيم را بواسطه احمد بن مهران و يا سهل بن زياد نقل مى كند و خودش او را ملاقات نكرده ، ليكن ممكن است يكى از اين اشخاص كه احمد نام دارد حضرت عبدالعظيم عليه السلام را درك كرده باشد. از طرف ديگر ، بايد گفت كه چند نفر از اينها نيز همزمان ابو محمّد هارون بن موسى تلعكبرى بوده اند ، و چون هارون بن موسى از مشايخ مرحوم مفيد بوده ، احتمال مى رود كه اين احمد بن حسن كه در اول سند روايت اختصاص آمده ، از مشايخ مرحوم مفيد باشد. و نيز احتمال مى رود كه مقصود از اين احمد بن حسن ، احمد بن حسن بن على بن فضال يا احمد بن حسن بن اسحاق بن سعد باشد ، زيرا اين دو نفر از روات حضرت هادى عليه السلام و معاصر با عبدالعظيم مى باشند وشيخ در رجال خود اين دو نفر را از اصحاب حضرت هادى عليه السلام ذكر نموده است. احمد بن حسن بن على بن فضال از موثقين اهل حديث بشمار مى آيد . شيخ در فهرست و نجاشى در رجال خود ، وى را فطحى مذهب ذكر كرده و به اخبار وروايات او اعتماد نموده اند . علماى رجال و فقها ، همگان او را موثق مى دانند واحاديث او را مورد عمل قرار داده اند. و اما احمد بن حسن بن اسحاق بن سعد غير از اينكه از اصحاب حضرت هادى عليه السلام بوده ، مطلب ديگرى از او نرسيده و حالات و زندگانى او كاملاً مجهول است. روايت احمد بن حسن از حضرت عبدالعظيم در اختصاص شيخ مفيد ص٢٤٧ نقل شده است.