مسند حضرت عبد العظيم حسني (ع) - العطاردي، الشيخ عزيز الله - الصفحة ٢٥٧
١١٠.در كتاب النبوّة به سند عبدالعظيم الحسنى : به امام جواد عليه السلام نامه اى نوشتم و از آن حضرت در مورد ذى الكفل سؤال كردم : نامش چه بود؟ و آيا از رسولان بود؟ حضرت در جواب نوشتند : خداوند يكصد و بيست و چهار هزار پيامبر فرستاد ، رسولان سيصد و سيزده نفر بودند و ذاالكفل يكى از آنان بود كه پس از سليمان بن داود فرستاده شده بود ، و همانگونه كه داود بين مردم قضاوت مى كرد قضاوت مى نمود . و هيچگاه خشم و غضب نكرد مگر براى خدا ، نامش عدويا بن أدارين بود.
١١١... . به نقل از امام باقر عليه السلام : روزت را به چنين و چنان (بيهوده) به پايان مرسان ، زيرا با تو كسى است كه تمام گفته هايت را ياد داشت مى كند .
١١٢... . به نقل از امام كاظم عليه السلام : امام صادق عليه السلام به عمرو بن عُبيد فرمود : بزرگترين گناهان كبيره شرك به خداوند است پس از آن نا اميدى از رحمت إلهى ، پس از آن غفلت از مكر خدا و پس از آن عاق والدين و كشتن آدمى كه خداوند آن را حرام گردانيده مگر به حق ، و تهمت زدن به زن همسردار و خوردن مال يتيم و فرار از جنگ و رباخوارى و سحر و زنا و سوگند دروغ و زكات واجب را ندادن و به دروغ و به باطل شهادت دادن و از شهادت به حق خوددارى كردن و ترك نماز عمدا و يا ترك هر چيزى كه خداوند واجب گردانيده است و پيمان شكنى و قطع رَحِم .