قائل به توحيد و عدل، و روايت بسيار از او نقل است. از ابوجعفر محمد بن على بن موسى عليه السلام و پدرش ابوالحسن صاحب عسكر عليه السلام روايت كند و آن دو امام را براى او نامه هاست. [١] ٣) ابو نصر [سهل بن عبداللّه ] بخارى مؤلف كتاب «سر الانساب» كه به نقل مؤلف الذريعه از دانشمندان سده چهارم هجرى است، او را به زهد و علم ستوده و گويد در رى، در مسجد شجره مدفون است. [٢]

سده پنجم هجرى

١) علم الهدى والتّقى سيد مرتضى (م ٤٣٦ ه.ق) وى را با صفتهاى «سيد پارسا، عالم زاهد، بلند مرتبت، بزرگ منزلت» ستوده و نويسد: از امامان، امام جواد، امام هادى و امام عسكرى عليهماالسلام را درك كرد و شيعه از حديثها و روايتهاى او تاكنون بهره برده است. [٣] ٢) دانشمند رجالى مشهور ابوالعباس احمد بن على بن احمد بن عباس معروف به نجاشى (م ٤٥٠ ه.ق) در كتاب رجال خود داستان آمدن اين سيد بزرگوار را به رى و مخفى زيستن و به عبادت پرداختن او را آورده (چون اين داستان در بيشتر كتابها و از جمله كتابهاى زيارت آمده، از نوشتن آن صرف نظر مى كنيم)، سپس سلسله روايت خود را از وى از طريق احمد بن على تا به ابوتراب رويانى مى آورد و مى نويسد:

[١] روضات، ج ٤، ص ٢٠٨ .[٢] سرالانساب، ص ١٠، به نقل رى باستان، ج ١، ص ٣٨٩ .[٣] جنة النعيم، ص ٤٧٩؛ رى باستان، ج ١، ص ٣٨٧ .