عقيدت خويش عرضه كردم امام فرمود: «ابوالقاسم، به خدا اين دين خداست كه آن را براى بندگانش پسنديده است. بر آن پايدار باش. خدايت در دنيا و آخرت بر آن پايدار بدارد». [١] نيز صدوق آورده است كه مردى بر ابوالحسن على بن محمد هادى عليه السلام درآمد. امام عليه السلام از او پرسيد كجا بودى؟ گفت به زيارت حسين عليه السلام رفته بودم. فرمود: «اگر قبر عبدالعظيم را كه نزد شماست زيارت مى كردى، چون كسى بودى كه قبر حسين عليه السلام را زيارت كرده است». [٢]

نظر دانشمندان شيعه درباره او در سده چهارم هجرى [٣]

١) صدوق، محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه (م ٣٨١ ه.ق) كتابى درباره اين بزرگوار به نام «اخبار عبدالعظيم» [٤] دارد كه در آن خبرهاى روايت شده از او را آورده است. وى درباره عبدالعظيم نوشته است: عابد، پارسا و مرضى بود. [٥] ٢) صاحب، اسماعيل بن عبّاد، اديب و دانشمند معروف (متوفاى ٣٨٥ ه.ق)، وزير مؤيدالدوله و فخرالدوله ديلمى، مشهور به صاحب بن عبّاد، به تقاضاى شخصى، رساله اى در نسب اين بزرگوار نوشته و در ضمن آن چنين آورده است: پارسا و دين دار و عابد و شناخته به امانت و صدق لهجت بود، و عالم به امور دين، و

[١] توحيد، ص ٨١ ـ ٨٢ ، روضات، ج ٤، ص ٢٠٧ و ٢٠٨ .[٢] روضات، ج ٤، ص ٢١١ به نقل از ثواب الاعمال، ص ٤٦٠؛ قاموس الرجال، ج ٥، ص ٣٤٦ .[٣] ترتيب قرن بر حسب درگذشت نويسنده است.[٤] ريحانة الادب، محمدعلى مدرّس تبريزى .[٥] جنة النعيم .