مؤلف كتاب «جنة النَّعيم» با آنكه نام زوجه آن جناب را هم نوشته، [١] متعرض تاريخ ولادت، سن و سال دقيق رحلت او نشده و تنها نويسد: «پس بايد وفات حضرت عبدالعظيم، اوايل ٢٥٠ هجرى، چند سال قبل از شهادت حضرت امام على النقى عليه السلام باشد». [٢] از امامان بزرگوار، با امام جواد، امام هادى و امام عسكرى عليهم السلام معاصر بوده است. امّا آيا محضر حضرت امام على بن موسى عليه السلام را هم درك كرده و حديثى شنيده است؟ مؤلف الذريعه در اين باره مى نويسد: «عصر امام رضا و امام جواد عليهم السلام را درك نمود و ايمان خود را بر امام هادى عليه السلام عرضه كرد. و از برخى كتاب ها نقل است كه وفات او در نيمه شوال سال ٢٥٢ هجرى است». [٣] ابن بابويه در «من لا يحضره الفقيه» در باب روزه يوم الشك، روايتى از او از امام رضا عليه السلام آورده و ذيل آن نوشته است: «مصنف كتاب گويد حديثى است غريب و آن را جز از طريق عبدالعظيم حسنى نمى شناسم». [٤] همچنين در تعليقه شهيد ثانى بر «خلاصه» آمده است كه حضرت رضا عليه السلام بر زيارت او توصيه فرموده است. [٥] ليكن عالم رجالى معاصر جناب آقاى شوشترى نويسد:

[١] جنة النعيم و العيش السليم، المولى باقر بن اسماعيل المازندرانى( م ١٣١٣ ه.ق) ص ٤٤٤ چاپ سنگى تهران.[٢] جنة النعيم، ص ٤٠٢ .[٣] الذريعة، ذيل عنوان خطب اميرالمؤمنين عليه السلام .[٤] من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٨٠ .[٥] روضات الجنّات، محمدباقر الخوانسارى، ج ٤، ص ٢١٠ .