مسند حضرت عبد العظيم حسني (ع) - العطاردي، الشيخ عزيز الله - الصفحة ١٩٣
٦٠.حضرت باقر به محمّد بن مسلم فرمود : اى محمّد بن مسلم ! مردم تو را گول نزنند زيراكه مسئوليّت كارهايت بخودت متوجه است و به آنها ارتباط ندارد ، ايّام عمرت را به كارهاى بيهوده نگذران ، روزهاى زندگى را به چون و چرا به هدر نده زيرا با تو افرادى هستند كه كارهاى روزانه تو را احصا مى كنند ، اگر عمل نيكى را انجام دادى اگرچه كوچك باشد حقير مشمار براى اينكه او را خواهى ديد در جاييكه تو را خوشنود سازد ، و اگر كار زشتى از تو صادر شد او را نيز كوچك ندان زيراكه به شما خواهد رسيد، در وقتى كه تو را بدحال سازد نيكى نما ، بدرستيكه من چيزى را نديدم كه انسانى را زودتر به مقصد رساند از عمل خوبى جديدى كه در مقابل گناه كهنه اى انجام دهد .
٦١.عبدالعظيم حسنى از حضرت جواد از پدرش و او از جدّش از حضرت صادق عليه السلام شنيدم مى فرمود : سرپيچى از فرمان و دستورات پدر و مادر از گناهان بزرگ است ؛ زيرا خداوند «عاق» را ستمگر و بدبخت معرفى فرموده و او را به سخت ترين عذاب و شكنجه وعده داده است .
٦٢.عبدالعظيم حسنى مرفوعاً روايت مى كند كه امام عليه حضرت رسول صلى الله عليه و آله به سه طرز جلوس مى كردند : اوّل «قرفصاء» و آن اين است كه ساقهاى خود را قائم بدن قرار مى داد و دستها را به ساق پا قلاب مى كرد ، دوم آنكه پيغمبر گاهى روى خود مى نشستند ، سوم اين بود كه يكى از پاهاى خود را روى هم قرار مى داد و پاى ديگر را روى آن مى انداخت ، و حضرت رسول در حالى كه نشسته باشند ديده نشدند .