٥٦.عبدالعظيم حسنى گويد : شنيدم از حضرت ابوالحسن هادى عليه السلام كه در هنگام عقد نكاح اين خطبه را قرائت مى فرمود : ستايش مخصوص خداوندى است كه به موجودات عالِم بود پيش از آنكه مخلوقاتش در برابر او خضوع كرده باشند ، خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد و اسباب و علل را بهم پيوند داد بر همان طريق و روشى كه قلم تقدير و آفرينش به او جارى گرديد ، و قضا و قدر و حكم پروردگار بر او پيشى گرفت . ستايش مى كنم او را به نعمتهايى كه عطا فرموده ، و به او پناه مى برم از خشم و غضبش ، از او طريق هدايت و راه مستقيم را طالبم ، و از گمراهى و كجروى به آستانش پناه مى برم ، هركس را پروردگار رهنما باشد او رهايى خواهد يافت و طريق روشنى را پيدا خواهد كرد و سود فراوانى خواهد برد ، و هركس كه از طريق پروردگار دور افتاده و يا منحرف گردد خداوند هم او را به حال خود واگذاشته سرانجام سرگردان شده در چاه گمراهى سقوط خواهد كرد . گواهى مى دهم كه خدايى نيست جز پروردگار يكتاى بى همتا ، براى او شريك و انبازى وجود ندارد ، و شهادت مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده خدا و رسول اوست كه وى را از ميان مردمان برگزيد ،ساخت و براى هدايت و ارشاد بندگان خود مبعوث فرمود ، وى را در هنگامى برانگيخت كه پيغمبرى در ميان مردم نبود ، و ملتهاى جهان با هم در نزاع و اختلاف بودند و طرق هدايت از هم گسيخته شده و حكمت و فضيلت و محاسن اخلاق كهنه گرديده و اعلام هدايت و راههاى روشن از بين رفته بود . در اين هنگام كه طوفان جهل و اوهام سراسر زمين را فراگرفته بود حضرت رسول صلى الله عليه و آله براى اجراى فرمان پروردگار بپاخواست و احكام خداوند را به مردمان ابلاغ نمود. به تحقيق زمام تمام امور در دست قدرت پروردگار است ، و از طرف خداوند در مجارى طبيعى و اسباب و وسايل ظاهرى قرار مى گيرد پس امر خداوند است كه در قضا و قدر جارى شده است. و بعد خداوند بزرگ براى ارتباط و پيوند خانوادگى و نزديك شدن دلها به يكديگر وصلت و خويشاوندى را مقرر فرمود و بوسيله آن قرابت و پيوستگى ارحام را به يكديگر مربوط نمود ، خداوند در قرآن شريف فرموده : «اوست آن خدايى كه از آب بشرى آفريد و او را وسيله خويشاوندى و نسب قرار داد» ، و نيز فرمود : «براى زنان بى شوهر و مردان بى زن كه در خانه هاى شما هستند وسيله ازدواج و نكاح فراهم كنيد و هم چنين براى كنيزان و غلامان كه در خدمت شما مى باشند براى آنها هم وسايل ازدواج فراهم سازيد» . بدرستى كه فلان فرزند فلان از كسانى است كه شما قدر و اندازه و مقام او را از جهت خانوادگى مى شناسيد ، و روش و طريقه او را از نظر ادب و اخلاق مى دانيد ، وى مايل شده و تصميم گرفته كه با شما در زندگى شركت كند ، و مصاهرت و خويشاوندى شما را بپذيرد ، اكنون نزد شما آمده و دختر جوان شما را خطبه مى كند ، مهريه او را طبق مقررات مى پردازد ، مقدارى اكنون مى پردازد و بقيه را در آينده خواهد پرداخت ، اينك شفيع ما را شفاعت كنيد و خطبه كننده ما را تزويج نماييد و او را به طرز نيكويى برگردانيد و بگفتار خوبى وى را از خود راضى سازيد ، از خداوند براى خود و شما و همه مسلمانان آمرزش مى خواهم.