٩.مالك جهنى گويد : از امام صادق عليه السلام از معنى آيه شريفه « أَوَلاَ يَذْكُرُ الإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً » سؤال كردم . فرمود : در اين هنگام در عالم مشيّت و آفرينش انسانى وجود نداشت . راوى گفت : عرض كردم : پس معنى « هَلْ أَتَى عَلَى الإِنسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئاً مَذْكُوراً » چيست ؟ فرمود : در اين زمان مشيّت به آفرينش انسان تعلّق گرفته بود ولى هنوز وجود خارجى نداشت .

١٠.ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السلام از قول خداوند « الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ » پرسيدم . فرمودند : آنان كسانى هستند كه امور خود را به آل محمّد عليهم السلام واگذارند ، و هرگاه از آنها حديثى شنيدند در آن كم و زياد نكنند ، و خبر را همانگونه كه شنيده اند به مردم برسانند .

١١.مالك جهنى گفت : به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : معنى آيه شريفه « وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ » چيست ؟ فرمود : مقصود از «من بلغ» امامان از آل محمّد عليهم السلام هستند كه مردم را بوسيله قرآن انذار مى كنند همانگونه كه پيغمبر انذار مى كرد .