او را به داشتن عقيده درست و افكار صحيح اسلامى مينويسند. وى با علماى مخالفين شيعه ، وطرفداران حكومت وقت احتجاجات و مناظرات فراوانى دارد يكى از اين مجالس مناظره را حضرت عبدالعظيم از او نقل كرده و در اختصاص شيخ مفيد مفصلاً ذكر شده و ما او را در فصل خود در اخبار حضرت عبدالعظيم آوره ايم ، براى همين بحث و انتقاد و گفتگوهاى مربوط بامامت ، طرفداران حكومت وقت و علماى اهل سنت وى را به كفر و زندقه متهم ساخته اند و به او مطالب ناروايى نسبت داده اند ، ليكن علماى شيعه به كليه اين اتهامات پاسخ گفته و ساحت قدس او را از اين گونه گفتارهاى ناروا مبرى داشته اند. شيخ طوسى در رجال او را از اصحاب حضرت صادق و كاظم عليهماالسلام نوشته و گويد : هشام بن حكم كندى مكنى به ابو محمّد و ابو الحكم از موالى كنده بوده و تا مدتى بعد از وفات حضرت ابو الحسن عليه السلام حيات داشت. در فهرست گويد : هشام بن حكم رحمه الله از خواص حضرت موسى بن جعفر بن محمّد عليهماالسلام بود ، او مباحثات زيادى با مخالفين در اصول و فروع دارد ، و داراى اصلى نيز بوده و كتب زيادى را تصنيف كرده ، او از مواليان بنى شيبان و اهل كوفه بود ، و پس از مدتى به بغداد آمد ، هشام با حضرت صادق و كاظم عليهماالسلام : ملاقات كرده و از آنها روايات زيادى نقل كرده است . و از آن دو بزرگوار نيز احاديث فروانى در فضائل و مناقب هشام صادر شده است. هشام كسى است كه در امامت آغاز سخن نموده ، و از نظر كلامى در اين موضوع وارد شد ، و در مذهب نيز اهل نظر بود ، و در علم كلام بسيار ماهر و روشن و در مناظرات و مباحثات فوق العاده تيز هوش ، سريع الانتقال و حاضر جواب بشمار ميرفت.