غلطهايى چند كه بعضى از شارحين حديث و دعا به آنها دچار شده اند ، در اين رساله با بيان وجه صحيح آنها در لغت و علوم ادبى بيان شده است . ميرداماد در اين رساله بيشتر نظر به بعضى از علماى معاصر خود (گويا شيخ بهايى) داشته و اين رساله را ـ بنا به آنچه در الذريعه (٤/١٩٥) عنوان شده ـ در هجدهم شوال ١٠٢٤ق به پايان رسانيده است. اين كتاب جزيى از كتاب الرواشح السماوية مؤلف است كه در برخى نسخه ها جداگانه آمده است. [الذريعة: ٤/١٩٥ ؛ الرواشح السماوية: ص ١٣٣ ـ ١٥٧] آغاز: الحمد للّه ... و بعد فالمعروض على سيد العلماء .

نسخه ها:

٦٥٢٦/١ . قم ، مرعشى: ٧٠٣٦ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ و نستعليق ، قطب الدين محمد بن شيخ على شريف لاهجى ، دهه اول شوال ١٠٥٨ ق ، رساله چهل و سوم مجموعه ، «٣٠٣پ ـ ٣٠٥ر»٣ برگ ]فهرست مرعشى: ١٨/٢٠٥]. ٦٥٢٧/٢ . تهران ، دكتر على اصغر مهدوى: ٣٥٧ ، نستعليق ، زين الدين على بن حسن گيلانى ، بدون تاريخ كتابت ، رساله سوم مجموعه[نشريه نسخه هاى خطى: ٢/١١٥].

١٠٩٢ . التعازى(عربى)

از: محمد بن على بن حسن علوى حسنى كوفى ، ابوعبد اللّه (م٤٤٥ق)

مؤلف در اين رساله الفاظى را كه به شخص مصيبت ديده مى گويند آورده است . او در ابتدا عباراتى كه در وفات پيامبر صلى الله عليه و آله رد و بدل شده و يا آن حضرت در موت فرزندانش فرموده را ذكر نموده است. چاپ: ميراث حديث شيعه: دفتر چهارم ، صص ٧٩ـ١٤٦ ، با تحقيق فارس حسون كريم . [الذريعة: ٤/٢٠٥] آغاز: أخبرنى الشيخ الجليل العفيف أبو العباس أحمد بن الحسين .

نسخه ها:

٦٥٢٨ . قم ، مركز احياء ميراث اسلامى: عكس ٢٨١ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، سيد عبدالعزيز طباطبايى ، قرن ١٤ ق ، «٢٩ص» ١٥ برگ[فهرست عكسى مركز احياء: ١/٣٣١].