ترجمه اى است از نثر اللئالى طبرسى ، مترجم ابتدا هر كلمه را ترجمه به نثر ، پس از آن مضمون هر كلمه را در دو بيت به نظم كشيده و اولين حرف دو بيتى ها را موافق حرف آغاز كلمات انتخاب نموده است . مترجم در آغاز رساله قصيده نونيه اى از خود درج نموده است . آغاز: حمدله و الصلاة ... ما فى أوله الألف إيمان المرء يعرف بأيمانه ايمان مرد شناخته ميشود به قسمهاى او. { آن كه ايمانش نبودت معلوم تا بدانى كه چيست برهانش } { از قسم هاى او شود حاصل معرفت مر تو را به ايمانش }

نسخه ها:

٦٤٣٠/١ . قم ، مرعشى: ٣٦٥٨ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، ذى قعده ١٢٤٤ ق ، ٥٠ برگ [فهرست مرعشى: ١٠/٥١]. ٦٤٣١/٢ . تهران ، ملى تهران: ١١٨٧/ف ، نستعليق ، محمد باقر بن ميرزا محمد جعفر آشتيانى ، ١٢٧٠ ق ، ٥٤ برگ[فهرست ملى تهران: ٣/٢٢٠]. ٦٤٣٢/٣ . مشهد ، آستان قدس رضوى: ١٠٦٢٤ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ١٣ ق ، به ضميمه ترجمه منظوم ديگر ، ٧٨ برگ[فهرست آستان قدس: ١٤/١٤٩].

١٠٦٤ . ترجمه نهج البلاغة(فارسى)

از: جمال الدين

در اين ترجمه ، عبارتى از نهج البلاغه ذكر و ترجمه مى شود و گاهى به توضيحات بسيار مختصرى در متن و حاشيه مى پردازد. در نسخه ذيل ، نام مترجم در آغاز نامه اى از حضرت على عليه السلام به معاويه در حاشيه آمده و گويا از دانشمندان سده دهم باشد.