رساله كوتاهى است در تاريخ ولادت ، وفات ، كنى ، القاب ، مدت عمر و محل دفن هر يك از چهارده معصوم عليهم السلام . آغاز: أخبرنا السيد العالم الفقيه صفى الدين أبوجعفر محمد بن معد موسوى فى العشر الأخير من الصفر من سنة ست عشرة و ستمأة. انجام: قال يقال كنية الخلف الصالح أبوالقاسم و هو ذو الاسمين و صلى اللّه عليه و آبائه.

نسخه ها:

٥٥٨٨ . قم ، مركز احياء ميراث اسلامى: ٣٣٧٢ ، آغاز: برابر نمونه ، انجام: برابر نمونه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن ١١ ق ، تصحيح شده توسط ملا عبد اللّه شوشترى ، رساله چهارم مجموعه ، «١٠١پ ـ ١٠٤ ر» ٤ برگ ، ٢٧ سطر [فهرست مركز احياء: ٩/مخطوط].

٨٥٠ . تأويل الأحاديث(عربى)

از: مؤلف ناشناخته

در فهرست چنين معرفى شده است: «رساله اى است در شرح برخى احاديث مشكل و برخى مباحث اعتقادى ، فلسفى ، فقهى و تفسيرى كه غالبا به صورت سؤال و جواب برگزار شده است. مؤلف ظاهرا اخبارى مسلك است و با فلسفه ميانه خوبى ندارد. برخى از مباحث كتاب عبارتند از: فى شرح حديث من عرف الحق لم يعبد الحق ، حكم تسميه مهدى عليه السلام ، معناى حديث من عرف نفسه فقد عرف ربه ، حدوث العالم ، إن الأرض لا يخلو من الحجة فى حال ، تفسير العسكرى عليه السلام و ... بخشى از رساله در ذى حجه ١٢٢١ق نگاشته شده است ، در اول و آخر نسخه كسى احتمال داده است اين كتاب از رسائل شيخ احمد احسايى باشد؛ ولى بعيد به نظر مى رسد و اين احتمال هست