٨١٢٩ . قم ، شيخ حيدر على مؤيد: ١٦٣ ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، تملكى با مهر بيضوى با تاريخ ساخت ١٣٤٢ ق ، رساله بيست و هشتم مجموعه ، ١٦ برگ ، ٥/٢١ × ٥/١٥[فهرست مؤيد: ١/١٥٦].

١١٩٨ . جواز التسميه فى زمان الغيبة (شرح حديث من سمّانى باسمى فقد كفر)(عربى)

از: مؤلف ناشناخته

رساله اى است در شرح و تفسير حديثى كه از امام زمان عليه السلام وارد شده است كه «من سمانى باسمى فقد كفر» كه برخى با استفاده از حديث مذكور ، نام بردن از اسم امام زمان عليه السلام را در همه اعصار حرام دانسته اند؛ ولى مؤلف ، حديث مذكور را مختص به زمان غيبت صغرا دانسته و اين رساله را در رد گفتار قائلين به حرمت ، در يك مقدمه و چند فصل نگاشته است. مقدمه آن در بيان سبب عروض و صدور اين خبر ، فصل اول در تحقيق معنى خبر و فصل دوم اشكالات (١٢ اشكال) و فصل سوم جواب اشكالات (٣٦ جواب) مى باشد و غير از شرعة التسمية مير داماد است. آغاز: الحمد للّه الذى أعز الإسلام و أهله و نصر الحق و المعينين له محيى ما اندرس من آثار الهداية و الدارية و مميت ما تجدد من بدع الضلالة ... و بعد فإنى طال ما طالعت ما سطره المتقدمون فى الكتب و الرسائل.

نسخه ها: