الثَّناءِ وَ آمَنَها مِنْ عَوارِضِ الْغَفْلَةِ وَ صَفَّاها مِنْ سُوءِ الْفَتْرَة. «١» متصدى و عهده‌دار تربيت و تزكيه دلهاى شما به خوف و رجاء، خود حضرت ربوبيّت است و آن دلهاى پاك را خدا محل شكر و سپاس و حمد و ثناى خود گردانيد و ايمن از عوارض غفلت ساخت و از بديهاى سستى پاكيزه و مصفّا كرد.
آنان در پرتو تربيت الهى شايستگى مربيگرى انسانها را پيدا كردند و همگان بايد در مكتب تربيتى ايشان درس ادب و اخلاق بياموزند، آن چنان كه على (ع) فرمود:
انّا صَنايِعُ رَبِّنا و النَّاسُ بَعْدُ صَنايِعُ لَنا «٢» ما تربيت يافته پروردگارمان هستيم و مر در آمدى بر سيره فاطمى(س) ١٠٤ فصل دوازدهم: ايثار و انفاق‌ دم پس از آن تربيت يافته ما هستند.
امّ سلمه، همسر رسول خدا (ص) مى‌گويد: پس از ازدواج با پيامبر (ص) من عهده‌دار امور دخترش فاطمه (س) شدم، اما به خدا قسم او با ادب‌تر و آگاه‌تر از من به همه مسائل و موضوعات بود. «٣» در ادامه درس به جلوه‌هاى رفتارى ادب، وقار و مهربانى حضرت زهرا (س) اشاره مى‌كنيم.
١. در برابر معبود: ادب عبادى حضرت زهرا (س) ايجاب مى‌كرد كه در محراب عبادت با همه وجود در پيشگاه معبود خويش بايستد و غرق درعظمت او گردد و از خود بى خود شود، چنان كه رسول‌خدا (ص) بر اين حال دختر خويش گواهى داده است. «٤»