دشواريها را كه هر كدام سخت‌تر از مرحله قبل بود يكى پس از ديگرى گذراند.
الف. در مكه‌ حضرت فاطمه (س) در دوران غربت اسلام و تنهايى پيامبر (ص) در مكه ديده به جهان گشود؛ دورانى كه از دشوارترين و بحرانى‌ترين مقاطع تاريخ اسلام به شمار مى‌رود. فشار مشركان قريش بر پيامبر (ص) و يارانش لحظه به لحظه شديدتر مى‌شد. ابولهب، ام جميل (همسر ابولهب)، حَكَم بن عاص، عُقْبَة بن ابى معيط و تعدادى ديگر از سران شرك، با شيوه‌هاى مختلف، پيامبر (ص) را آزار مى‌دادند. «١» ابولهب، برادرزاده خود را كه براى تبليغ آيينش ميان مردم مى‌رفت، دروغگو مى‌خواند و مردم را از نزديك شدن به وى بر حذر مى‌داشت. «٢» كودكان بى تربيت و بردگان فرومايه به تحريك قريش، رسول خدا (ص) را در كوچه و بازار مسخره مى‌كردند و يا هنگام نمازشكمبه شتر بر روى آن حضرت مى‌ريختند. «٣» اين اذيت و آزارها نسبت به ياران تازه مسلمان پيامبر (ص) شدت بيش‌ترى داشت. حبس كردن، زدن، زير تابش آفتاب گرم نگاه داشتن، روى ريگهاى داغ و سوزنده خوابانيدن، گرسنه و تشنه نگاه داشتن و ريسمان به گردن بستن و در كوچه‌ها و خيابانها كشاندن، نمونه‌هايى از اين آزارها بود «٤» كه برخى از آنان همچون ياسر و همسرش سميّه، زير شكنجه به شهادت رسيدند. «٥» زهرا (س) در چنين محيطى متولد شد و رشد كرد. بدون شك محيط شكنجه و خفقان مكه و وضعيت بسيار خطرناك و بحرانى پدر و تازه مسلمانان در